توکن‌ها یا سکه‌های ارزدیجیتال، وقتی که به طور دائمی از چرخع عرضه در بازار خارج می‌شوند، به اصطلاح سوزانده می‌شوند - مانند دارایی‌هایی که در اثر یک حادثه از بین می‌روند، مثل ارسال ناخواسته به آدرس بدون مالک یا از دست دادن دسترسی به کیف پولی که در آن قرار دارند-
سوزاندن توکن معمولاً توسط تیم توسعه‌دهنده یک ارزدیجیتال انجام می‌شود. این کار به روش‌های مختلفی انجام می‌گیرد، معمولاً با ارسال سکه‌ها به آدرسی که موجودی فعلی آن به صورت عمومی در بلاکچین قابل مشاهده است، اما دسترسی به دارایی آن برای هیچ کس ممکن نیست، انجام می‌شود
روش سوزاندن ممکن است شامل توسعه‌دهندگان پروژه باشد که توکن‌ها را از بازار بخرند یا قسمت‌های موجود را بسوزانند.
سوزاندن را می‌توان با اهداف متفاوتی انجام داد، اما اغلب از آن برای اهداف کنترل تورمی استفاده می‌شود: کاهش عرضه در گردش باعث افزایش قیمت دارایی به سمت بالا می‌شود و باعث می‌شود تا معامله‌گران و سرمایه‌گذاران مشارکت بیشتری داشته باشند.
یکی دیگر از موارد مهم استفاده از سوزاندن ارزهای دیجیتال، حفظ قیمت ثابت ارزهای ثابت است (ارزهای رمزنگاری شده‌ای که ارزش آنها با دارایی دیگری مطابقت دارد، مانند دلار آمریکا) با سوزاندن یا ضرب نشانه‌های جدید در صورت لزوم، سازمان کنترل‌کننده می‌تواند بر ماندن قیمت دارایی تأثیر بگذارد.
