
شرکتهای بزرگ و فناورانه غالبا ساختاری سرمایهداری دارند؛ عدهای صاحب سرمایه و سهامدار که پولشان را به مجموعه تزریق میکنند، سیاستهای سازمان را میگذارند، استراتژی و نقشه راه مشخص میکنند و البته سود کسبوکار هم به جیبشان میرود. عدهای هم هستند که این سیاستها را برای رسیدن به هدف مشخصشده از سوی صاحبان سرمایه اجرا میکنند و حقوقشان را میگیرند و در تصمیمگیریها، بهرهمندی از سود کار و داشتن حق مالکیت نسبت به دارایی مجموعه و آینده آن محلی از اعراب ندارند.

در جستوجوی طرحی نو برای کسبوکار
راحت که بگوییم، ایدههایی مثل بازار آزاد و لیبرالیسم اقتصادی و سرمایهداری با وجود بازدهی زیاد و پیشرفتهای چشمگیر اختلاف طبقاتی و شکاف درآمدی را در شرکتهای اقتصادی به شکل وحشتناکی زیاد کرده. اگر نخواهیم از آن طرف بام بیفتیم، باید گفت ایدههای سوسیالیسم اقتصادی هم بازدهی مطلوب را نداشته و قافیه را در این زمینه به سرمایهداری بدجور باخته است. واقعا راه سومی وجود ندارد که نخ سیخ را بسوزاند نه کباب را؟ ما به دنبالش هستیم و به کمک شما برای پیدا کردنش نیازمند.

داستان ما چطور شروع شد؟
از اول که دور هم جمع شدیم، کمی بیش از اندازه سرمان درد میکرد. خیلی راحت نه، ولی نسبتا راحت میتوانستیم یکجایی را پیدا کنیم که هم کارش باب میلمان باشد و علاقهمان را ارضا کند و هم دخلی باشد برای خرجهای نه چندان زیاد و عجیب و غریبمان. اما چیزی که باعث شد دست از بقیه جاها شسته دور هم جمع شویم، شوریدن و اعتراض علیه ساختار موجود و البته ارائه یک ساختار بدیل بود که هم مثل قبلی نباشد و به ارزشها و اصولمان احترام بگذارد و هم روی پای خودش بتواند بایستد و کار کند.
دردمون چیه؟
خیلی ساده و شفاف اگر بخواهیم بگوییم، دو مسئله در ساختارهای فعلی اذیتمان میکرد:
با خودمان چند چندیم؟
ممکن است بگویید داریم سیاهنمایی میکنیم و اینطوری هم که میگوییم نیست ولی به نظر ما اگر کمی دقیقتر به هر سازمان شیک و باکلاس و دارای HRقوی هم که نگاه کنیم، میفهمیم تهِ تهاش همین است و فقط لباسی زیبا به آن پوشانده شده. البته عدهای هم اعتقاد دارند که در همهجای دنیا در روی همین پاشنه میچرخد و این همه آدم در تمام تاریخ آن را پذیرفتهاند و باهاش کار کردهاند، پس لزوما چیز اخ و بدی نیست ولی خب ما خواستیم اراده و تلاش و امیدمان برای زدن زیر میز بازی و عوض کردن این قواعد را امتحان کنیم.
چندماه اول کسبوکار ما به جای پرداختن به ایده و ترسیم مسیر توسعه فنی و بازاریابی به این گذشت که بنشینیم و توی سروکله هم بزنیم و ببینیم واقعا از کار و سازمان کاریمان چه میخواهیم. بعضی چیزها را هم همان موقع بهش رسیدیم ولی چون بیمایه فطیر بود و باید پول هم درمیآوردیم، به سراغ ایدههایمان رفتیم و کار را شروع کردیم و قرار گذاشتیم بقیه مسائل را هم حین کار بهشان فکر کنیم و برایشان راهحل پیدا کنیم.

سهام حق میآورد
یکچیزهایی را فهمیدهایم؛ مثلا اینکه اعضای سازمان اگر قرار است کارمندان یکسری آدم کارفرما نباشند و سود زحمتشان را سرمایهدار نبرد، باید سهام داشته باشند. داشتن سهام باعث میشد
البته درمورد تصمیمگیریهایی مثل انتخاب اعضای هیئت مدیره، انتخاب مدیرعامل، تعیین استراتژی سازمان و ... میتوان بدون سهامدار کردن افراد هم به آنها حق رأی داد و به این صورت همه افراد سازمان را در تصمیمگیریها وارد بازی کرد.
راه احتمالا طولانی و پرپیچوخمی پیشرو داریم؛ بررسی مسائل و جنبههای حقوقی گرفته تا جذب سرمایهگذاری که قانع شود پولش را وارد این سیستم کند.
داستانمان و ایدههایی را که در راه بهشان میرسیم، همانجا مینویسیم و دوست داریم شما هم به ما کمک کنید: