فاطمه:خدا رحمتش کنه....میدونی...مدیونشونم ....
که تو رو دارم🥺....
خدا رو شکر بابت داشتن مهدی هنرمندِ آشپزِ خونه دار.....ببینم بقیه ی هنراتو کی رو میکنی کلک؟...
میگم مهدی تو اگه شوهر میکردی خانم کت بانوی بودیااا
مهدی:دست کم گرفته بودیا ما رو خانم ... الانم کت آقام..
حالا شما بیا بشین اینجا...
《و بعد فاطمه رو مثل یه لیوان آب سبک گذاشت روی اپن》
مهدی:و تماشا کن هنر آشپزی شِف مهدی رو...
فاطمه:به نظرم بهتره بگی شفت مهدی 😁...
مهدی:عه ...بدجنس نشو من شفتم؟...
فاطمه:آره دیگه شفت و خل و دیوونه ...
چشم و چراغ خونه....
مهدی:چشم و چراغ خونه شما نبودی مگه؟...
فاطمه:دوست دارم بگم...مشکلیه؟ شما به آشپزیت برس با نن کار نداشته باش....
مهدی:چشم چون شما دوست داری بگو
《مهدی خیلی اروم وسیله ها رو از یخچال و کابینت ها در میاورد و وجای هر چیزی رو نمیدونست از فاطمه میپرسید درنهایت هنرمندانه خرد میکرد...
فاطمه با چشمای گرد شده و دهن باز😮 حرکات مهدی رو از نظر میگذروند(نه بابا خوشمان آمد)....
فاطمه قصد پایین اومدن از اوپن رو داشت که مهدی مانع شد
مهدی:یکم صبر کن سفره رو بچینم تا غذا آماده بشه بعد قدم رنجه کن بانو..
ولی《فاطمه از روی اپن پایین پرید》 ...
فاطمه: منم کمک کنم..
《و بعد به سمت ظرف ها رفت》...
مهدی:نه خیر امروز نوبت منه شما فقط نگاه کن و لذت ببر خانم....
فاطمه:خب حوصلهم سر میره توم خسته شدی....
مهدی: اولن مگه نگاه کردن به من حوصله سر بره؟ دومن آقات خسته نمیشه..
فاطمه:نه عه من کی اینو گفتم؟
بعدشم قربون آقام..
مهدی:خب پس فقط نگاه کن😁...
فاطمه:باشه...ولی شام نوبت خودمه ها؟....
مهدی:قبول...
《مهدی سفره رو انداخت و مرتب پهنش کرد...ظرف ها رو چید و زیر قابلمه ای های دست ساز و لیوان های آب رو توی سفره جا داد》(واو چا باکالاس!)...
فاطمه:مهدی؟ مگه نمیدونی...