در مزار ذهنم آرزوهای زیادی مدفون شده و خاطراتی که بر سنگ آرزوهام نشسته ،
مرا رها نخواهند کرد و شاید این دلبستگی وسواس گونه ی من به چیزهای از دست رفته، مرا در این سرزمین مرده ،زنده نگه میدارد ؟
آری ، این گذشته است که مرا به زیستن وا میدارد ، گذشته ای نه چندان شیرین هم میتواند نیرویی برای زیستن باشدحقیقت زندگی، فقط در عمیق ترین رنج هاست که عریان میشود و این تصمیم توست که باور کنی یا با انکار به سمت نیستی حرکت کنی...
@EB474
@EB474
