ویرگول
ورودثبت نام
محمدعبادی
محمدعبادیدلتنگی‌ام تلخ است، چون یادم می‌اندازد کسی بودی که بودنش را فقط بعد از رفتنت فهمیدم. این‌جا جای همان فهمِ دیر است 😔🖤
محمدعبادی
محمدعبادی
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

✏️ قسمت چهارم: نگهبان کتاب‌ها

ناگهان سایه‌ای بلند از میان قفسه‌ها ظاهر شد. مردی لاغر با عینکی شکسته و کتی خاک‌گرفته.

«من نگهبان قصه‌های فراموش‌شده‌ام. هر نویسنده‌ای که تسلیم شود، قصه‌اش اینجا زندانی می‌شود. تو هم اگر بترسی، اسمت به این قفسه‌ها اضافه می‌شود.»

استاد تقوایی آب دهانش را قورت داد: «من نمی‌ترسم. من ناشر قلم خانه‌ام

نگهبان خندید: «پس ثابت کن.»

۰
۰
محمدعبادی
محمدعبادی
دلتنگی‌ام تلخ است، چون یادم می‌اندازد کسی بودی که بودنش را فقط بعد از رفتنت فهمیدم. این‌جا جای همان فهمِ دیر است 😔🖤
قلم‌خانه
قلم‌خانه
اینجا قلم‌خانه است؛ جایی که کلمات نفس می‌کشند. از دلِ سکوت، سطرها متولد می‌شوند و ما فقط روایت‌گر لحظه‌هاییم. به قلم‌خانه خوش آمدید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید