ویرگول
ورودثبت نام
محمدعبادی
محمدعبادیدلتنگی‌ام تلخ است، چون یادم می‌اندازد کسی بودی که بودنش را فقط بعد از رفتنت فهمیدم. این‌جا جای همان فهمِ دیر است 😔🖤
محمدعبادی
محمدعبادی
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

📚 داستان دنباله‌دار: «خانه‌ی قلم‌ها» ✍️🖋️ قسمت اول: شبی که قلم‌ها بیدار شدند

انتشارات قلم خانه تقدیم می‌کند...

نیمه‌شب بود. «استاد تقوایی» مثل همیشه آخرین نفری بود که از دفتر انتشارات قلم خانه بیرون می‌آمد. چراغ‌ها را خاموش کرد، اما همان لحظه صدایی از پشت درِ انبار شنید... صدایی شبیه خش‌خش کاغذ.

برگشت. در را باز کرد. با چشمان خودش دید که قلم‌های روی میز، یکی‌یکی از جامدادی بیرون می‌آیند و روی کاغذ سفید شروع به نوشتن می‌کنند...

«استاد تقوایی... ما منتظرت بودیم

البته استاد تقوایی ناراحت نشید که شما رو تو داستان اوردم چون معتقدم شما داستان هایی رو نوشتید که واقعا زندانی ذهن همه ما بود ولی شما نوشتید و ازادشان کردید

شاید الان حرف های منو نفهمیدید ولی در پارت های اینده خواهید دانست منظورم را

این داستان رو تقدیم به استاد بزرگوار استاد تقوایی عزیز می کنیم

محمدعبادی شنبه28شهریور1405

۱
۰
محمدعبادی
محمدعبادی
دلتنگی‌ام تلخ است، چون یادم می‌اندازد کسی بودی که بودنش را فقط بعد از رفتنت فهمیدم. این‌جا جای همان فهمِ دیر است 😔🖤
قلم‌خانه
قلم‌خانه
اینجا قلم‌خانه است؛ جایی که کلمات نفس می‌کشند. از دلِ سکوت، سطرها متولد می‌شوند و ما فقط روایت‌گر لحظه‌هاییم. به قلم‌خانه خوش آمدید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید