الهی،
به ما بینشی عطا کن تا میان آنچه میخواهیم، آنچه برمیگزینیم و آنچه مسئولیت انجامش را میپذیریم، تفاوت بگذاریم؛ تا همزبانی را هممعنایی نپنداریم و توافق در خواستهها را بهجای تصمیمی مشترک نگیریم.
به ما شهامتِ آشکارکردن تردیدهایمان و توانِ شنیدنِ تردیدهای یکدیگر را ببخش. یاریمان کن تا آنچه را میبینیم از آنچه از آن برداشت میکنیم جدا سازیم؛ سکوت را شتابان به بیمهری تعبیر نکنیم و مبادا به نام مدارا، رفتارهای تکرارشونده و وعدههای بر زمینمانده را نادیده بگیریم.
آزادیِ مخالفت را میان ما زنده نگه دار؛ تا هیچ «آری»ای از ترسِ ازدستدادن دیگری بر زبان نیاید و هیچ تعهدی به بهای خاموششدن صدای یکی از ما شکل نگیرد. به ما بیاموز که وفاداری، انکار تفاوتها نیست و آزادی، بهتعویقانداختنِ بیپایان تصمیمها نیست.
هرگاه تصمیمی گرفتیم، یاریمان کن آن را به برنامهای مشخص و مسئولانه پیوند دهیم؛ و اگر از عهدی بازماندیم، بهجای پناهبردن به بهانه یا متهمکردن دیگری، علت را بشناسیم، مسئولیت خویش را بپذیریم و در اصلاح مسیر بکوشیم.
و اگر روزی خواستهها یا اولویتهایمان دگرگون شد، انصاف و شهامتمان ده تا تفاوت را پنهان نکنیم و تصمیمی را که با هم گرفتهایم یکجانبه تغییر ندهیم؛ بلکه با گفتوگو و احترام، آگاهانه دربارهٔ ادامهٔ راه تصمیم بگیریم.
باشد که پیوند ما نه بر شباهتِ واژهها، بلکه بر روشناییِ معناها، مسئولیتِ عمل و شهامت در انتخاب استوار شود.
آمین.