ما بیشتر برای از یاد بردن درد و رنج خویش به آینده پناه می‌بریم؛ در پهنه ی زمان، خطی را تصور می‌كنیم كه فراسوی آن خط، درد و رنج ما پایان خواهد یافت.
و به امید تمام شدن این درد و رنج ادامه می‌دهیم اما ناگاه درست در زمانی که انتظارش را نداشتیم به یک باره همه چی تمام می‌شود!
خدا می‌داند آنهایی که الان زیر خروار خاک دفن شده‌اند در پی چه آرزو‌هایی مردند.
آینده‌ای در کار نیست. «در لحظه زندگی کن.»
وقتی درآمد فقط کفاف هزینه‌های جاری را می‌دهد، نگران چه هستی؟ از همین کاری که انجام می‌دهی لذت ببر.
فکر کردن به آینده چه آرام‌بخش باشد چه ترسناک، فقط اضطراب را بالا می‌برد و لذت لحظه حالا را خراب می‌کند.
نقد زندگی کن. به قول نوشته روی قوطی‌های پپسی «در لحظه زندگی کن»
