
تو به وسعت آنچه که در مریخ گذارست
درون قلبم شکوفا میشوی
به اندازهی تمام دغدغههای مردم مریخ نشین
در قلب کوچک ماهی زرد روشن
جای میگیری...
در حضورت هیچ قطرهی ابی رنگی صورتم را نمیبوسید
بعداز رفتنت خورشید هم با من سر لج افتاد
زمستونی که که بهار بود..!