
والدگری کارآمد یعنی کمک کنیم کودک خودِ واقعی خودش را بسازد، نه اینکه فقط ادامهای از ما باشد.
والدِ منتور (Mentor) میگوید:
«من مسیرهایی را طی کردهام، اشتباهاتی داشتهام و چیزهایی آموختهام؛ تجربههایم را با تو به اشتراک میگذارم تا انتخابهای آگاهانهتری داشته باشی.»
والدِ کوچ (Coach) میگوید:
«من به توانایی تو برای فکر کردن، انتخاب کردن و ساختن مسیر زندگیات اعتماد دارم؛ در کنار تو هستم تا خودت را بهتر بشناسی.»
اما والدِ بالغ (Mature Parent) میداند که فرزندپروری یک حرکت پویا بین این دو نقش است:
«گاهی لازم است چراغ راه باشم و تجربهام را منتقل کنم؛ گاهی لازم است کنار بروم تا تو نور خودت را پیدا کنی.»
در سالهای ابتدایی زندگی، کودک بیشتر به راهنمایی، آموزش و ساختار نیاز دارد.
با رشد کودک و ورود به نوجوانی، سهم گفتوگو، مشارکت و کشف مسیر شخصی افزایش مییابد.
هدف نهایی والد این نیست که کودک راهی را که او رفته تکرار کند؛
هدف این است که کودک بتواند با ریشههایی که از خانواده گرفته، شاخههای منحصر به فرد خودش را رشد دهد.