
تاریخچه
اولین بار در سال 2012 میلادی، Facebook برای حل و رفع کردن نقصهای برنامههای موبایلی خود از GraphQL کمک گرفت. کم کم آوازه و شهرت آن در بین تمامی برنامهنویسان دنیا پیچید و همه خواستار دریافت GraphQL شدند. این قضیه تا جایی پیش رفت که در نهایت در سال 2015 نسخه open source آن به بازار ارائه شد و در اختیار برنامهنویسان قرار گرفت. از GraphQL، امروزه به عنوان یک معماری جدید برای API استفاده میشود.
و اما مهمترین سوال این مقاله:
دقیقا GraphQL چیست؟
این GraphQL، یک زبان query نویسی برای API است که به عنوان یک معماری برای APIها در نظر گرفته میشود. ارتباط میان فرانتاند و بکاند از طریق GraphQL انجام میشود. در واقع GraphQL، یکی از معماریهای پیادهسازی Web API است.
حالا خود Web API چیه؟
دقیقا Web API همان API در بستر وب است. (بین یک سرور و اپلیکیشن یا دو سرور با هم) که اطلاعات از طریق پروتکل http بین آنها رد و بدل میشود.
به صورت کلی ما 4 معماری پیادهسازی Web API داریم. REST،GraphQL، SOAP،RPC
دو معماری REST و GraphQL روشهای قدرتمندی هستند که توانستند برنامهنویسان را بیشتر به سمت خود جذب کنند. از آنجایی که آینده برای هر دو این معماریها امیدوارکننده است،
مهندسان Full Stack مخصوصا Backend کارها همواره در دو راهی انتخاب بین REST و GraphQL مردد هستند. در این مقاله قصد داریم تا بیشتر با ساختار و روند کاری و مزایا و معایب GraphQL آشنا شویم.
GraphQL چطور کار میکند؟
خب برای درک بهتر بذارید تصویری بریم جلو!

طبق این شکل، درخواستها از سمت کلاینت به سمت سرور حرکت میکنند. حتما برایتان سوال پیش آمده که چرا GraphQL دقیقا در وسط این مسیر قرار دارد؟ دلیل این کار جلوگیری از ورود حجم زیاد داده و اطلاعات به سمت سرور و اشغال کردن و ترافیک در این مسیر است.
در این نوع معماری کاربر باید دقیقا نوع دادهی مورد نظر بعلاوهی نحوهی دریافت پاسخ خود را مشخص کند تا سرور فقط همان اطلاعات را باز گرداند! نوع دریافت پاسخ میتواند به شکل استاندارد XML یا JSON باشد.
چرا GraphQL ؟
همانطور که پیشتر گفته شد، REST و GraphQL دو معماری جذاب برای برنامهنویسان هستند.
اما GraphQL، به دلیل مزایایی که نسبت به APIهای RESTful ارائه میدهد در بین توسعهدهندگان کمی محبوبتر است. یکی از خوبیهای GraphQL، دادن شرح کامل از دادههای موجود در API است! این کار این اطمینان خاطر را به شما میدهد که شما فقط به کمک اسکیما کدها میتوانید تمام اطلاعات API خود را بدون هیچ گونه منبع و اسناد اضافی یاد بگیرید.
از آنجایی که در GraphQL، نوع داده و نحوهی دریافت آن توسط خود فرد مشخص میشود، پس ترافیکی در حجم اطلاعات نداریم و داده اضافی در کار نیست! این کار امکان پرسوجو هوشمند و دقیقتری را فراهم میکند به این صورت که امکان جستجو برای چندین فیلد در یک درخواست واحد فراهم میشود. پس:
در معماری GraphQL، پهنای باند کمتری استفاده میشود.
معایب
خب از آنجایی که هیچ گلی بیخار نیست! باید معایب این معماری محبوب را هم بازگو کرد. تا در نهایت شما با یک حساب سرانگشتی محاسبه کنید و ببینید کدام نوع معماری برای شما مناسب است.
در نهایت
به صورت خلاصه GraphQL شرح کامل و قابل فهمی از همهی دادهها و اطلاعات API را در اختیار ما قرار داده است و به مشتریان این قدرت را میدهد که دقیقاً آنچه را که نیاز دارند را درخواست کنند( مشخص کردن نوع داده توسط کاربر)، تکامل APIها را در طول زمان آسانتر میکند( وابسته به نوع ورژن نیست) و ابزارهای توسعه دهنده قدرتمند را فعال میکند.
به انتهای این مقاله رسیدیم و دوست داریم پس از خواندن این مطلب نظر شما را به عنوان یک توسعهدهنده بدانیم! شما بین این 4 دسته از انواع معماری API کدام را انتخاب میکنید و چرا؟
به رسم همیشگی، نظراتتان را میبینیم، میخوانیم و حتما پاسخ میدهیم.