https://virgool.ir/Oblivion/feedفرهنگ ما نمیسازد بلکه ما فرهنگ را میسازیمfa2026-11-11 12:50:11https://files.virgool.ir/upload/publication/ycs8xatmnizb/fhzrmq.pnghttps://virgool.ir/Oblivionhttps://virgool.ir/Oblivion/من-فقط-جسم-ام-را-با-خودم-بردم-g1v4lv2g1b11حباب های خالیتمام واحد های گذرانده شده همان طور که آخر ترم سریع وارد مغزم می شوند، بعد امتحان،سریع کوچ‌ می کند و می روند و تنها ردی کوچک در گوشه ذهن می گذراند. از ردهای باقی مانده می فهمم  یک پوشش خوب باید صاف و یک دست باشد ، تک تک اجزاش شبیه هم باشد و از یک‌ساختار پیروی کند ،بعد می‌ فهمم تمام یک خط بالا تنها در  کاغذ اعتبار دارد و در واقعیت چیز دیگری است؛{ هر جز برای خودش سازیِ جداگانه می زند و با هر ساز اعلام استقلال می کند} .اینکه پوشش در همه جا یکسان و صاف باشد و در یک کلام  بی نقص باشد یک آرزو محال است که اگر انجام بگیرد دیگر خبری از گیجی و آشفتگی و هر گونه نقص نیست. تمام تلاش های که برای پوشش انجام می گیرد تنها در یک جهت است رفع تفاوت ها،رفع عیب ها، یکسان سازیپوشش ها خیلی شبیه آدم ها هستند رفتار های عجیب و ظریفی دارند! رفتارشان مستقیما به شرایط دمایی و فشاری  بستگی دارد ، همه پوشش وقتی دما خیلی بالا و فشار بالاتر از حدی  می رود به جای  جاری شدن به دست خودشان  تخریب می شوند! یک چیزی مثل پایان یک ستاره {نابودی انسان ها توسط خود انسان ها}.پوشش ها وقتی قرار است در جای جدید سکونت کنند هم مثل ادم ها هستند البته مثل مهاجر ها، در هر جایِ دنیا،بعضی هایشان راحت می پذیرند و در محیط جدید به زندگی ادامه می دهند،بعضی حباب های اطراف خودشان ایجاد می کنند زود گذر، تا کمی با شرایط خودشان را سازگار کنند وبعد رها شوند. اما دسته سوم pin holes ها:با این که حالا صد ساله از کشف اش گذشته هنوز انسانی نمی داند چرا آن ها پدید آمدند روایت های زیادی وجود دارد شاید آن ها دسته دوم های بودند که خوش اقبالی از آن ها روگردانده بود و سازگاری را ندیدند و هیچوقت با همه همراه نشدند. یا کسانی بودند که هیچ وقت در دلشان نخواستند سازگار شوند! شاید در وجودشان تعلق به جای اول هیچوقت خاموش نشد و شد بلای جان!حباب نشانی است از جای که اول بودند، حباب خالی ها برای اینکه چند ثانیه بیش تر در این خیال باشند دست به قمار سنگینی می زنند! هنوز علم با تمام پیشرفت اش کشف نکرده که چرا این پدیده رخ می دهد دلتنگی است؟ ترس است ؟ یا تنها رخدادی بی دلیل است.این ترکیدن حباب برای پوشش دقیق مثل یک زخم می ماند. شاید کمرنگ شود یا شاید روی اش را پوشاند اما هیچوقت در درون پوشش حل نمی شود.اما من به گمانم حباب ها در این جا به جایی فقط جسم شان را با خودشان بردند و دلشان برای روح شان تنگ شده و به امید این روح حباب را تا اخر ادامه داده اند! خیلی خوشحال می شم نظرتون رو بدونم!پی نوشت:این متن از مکانیزم پوشش های الی و اصطلاحی در این صنعت به اسم pin holes تاثیر گرفته.فراموشیnasimaakbarpourThu, 29 Oct 2020 02:14:12 +0330https://virgool.ir/Oblivion/ترک-شدن-ykus8e71fvx3.?اگر برای دیگران سودی نداشته باشی معمولا ترک خواهی شد.راستش را بگویم هیچ وقت من، به فکر این نبودم که از دیگران سودی ببرم اما خب همیشه فکر می کردم که افرادی که کنارم هستن.برای این کنارم هستن که من را دوست دارن نه اینکه سودی ببرم از من.و وقتی سودی نداشته باشی ترک خواهی شد.که این ترک شدن باعث رنج و عذابت خواهد شداوایل اینکه ترک میشوی سعی می کنی با چنین جملاتی خودت را راضی کنی که تقصیر تو هست. حتما من باهاش بد برخورد کردم ،حتما من حرفی بهش زدم که خوشش نیومد،حتما فضولی کردم ،حتما زیاد حرف زدم بهم تو دلش گفت :(جو گیر)و.................در صورتی که اینطور نیست،و اصلا تقصیر تو نیست تو برای آن شخص سودی نداشتی و او تو را ترک کرد ،خیلی راحت.خیلی ها من را اینطور ترک کردند اما خب من کسی را اینطور ترک نخواهم کرد.?فراموشیNooshaFri, 16 Oct 2020 20:33:32 +0330https://virgool.ir/Oblivion/دیگر-کسی-به-این-خاطرات-تعلق-ندارد-voiqoxinwlkmعکسی از فیلم افسانه 1900وقتی حرف از خاطره می شود انسان تنها به تصاویر سه بعدی راضی نمی شود خاطرات گنجینه از جزئیات ذهن سیال ما هستند، خاطره بو دارد،طعم دارد،مکان و رنگ دارد و البته که آدم دارد!!افراد خاطره گاهی تنها آدم خاطره ما هستیم و گاهی آدم های دیگر؛به خاطراتی که تنها یک انسان حضور دارد حسودی ام می شود ان ها از هر نظر امن هستند,افرادشان نمی روند عوض نمی شوند؛ اما باز هم در امان نیستند مکان ها تغییر می کند خانه ها فرسوده می شوند جنگل ها نابود می شوند و دیگر خاطره به مکانی تعلق ندارد؛ انسان باید خیلی شانس داشته باشد تا خاطره اش از دست زمان در امان بماند! و اگر شانس نداشته باشد خاطره چیزی دارد که دیگر متعلق به این جهان نیست و چه بهتر خاطره کوچ می کند به دنیای دیوان و پری ها!!خاطره آدم های دیگر هر سال که می گذرد جدا از عددی که کنار سن اش بزرگ تر می شود؛ جدایی از تنهایی, او هر سال خاطرات زیادی از دست می دهد با فوت همسرش حالا پدرش و سال ها پیش مادرش!.مادربزرگم هر بار در خاطرات تنها تر می شود، دیگر ادم های خاطره وجود ندارند، خیلی هم بخواهند ابراز وجود کنند در طاقچه خانه است که محل همیشگی غبار است.حالا هر روز مکان خاطره که سال های سال توانسته بود از چنگ زمان امن نگه اش دارد سر ناسازگاری در می اورد و باران و غبار را مهمان اش می کنند به دنباله اش هم دیگران وادار اش می کنند به نابودی خانه رضایت بدهد.لج باز شده و حق دارد با نابودی خانه هیچ سندی از ادم های خانه موجود نمی ماند، خبری از خاطرات بی پولی و جنگ و ترس و سال های سال تنهایی اش می رود و ردی هم باقی نمی گذارد . محل دائمی خاطره هم دارد این اواخر بازی در می اورد, یادش می رود و این به یاد رفتن ناراحت اش نمی کند. خاطره ای که آدم هایش رفتند, مکان هایش رفته،تنها فایده اش دلتنگی است و بهتر که برود.زمان خاطرهدر اصل خاطره به گذشته تعلق دارد اما حالا دیگر تنها به گذشته بسنده نمی کند حال را در دست می گیرد و اینده را مدام به خودش سو می دهد روبر مرل در کتاب شیرین قلعه مالوویل معتقد بود گذشته برای انسان کنونی دوبار تکرار می شود یک بار خود گذشته یک بار هم فکری که به گذشته برود.شاید دلیل به جا ماندن اشیا و مدل های قدیمی زندگی یک نشان باشد از اینکه ما چه قدر دلتنگ گذشته ایم و در گذشته چه چیزی جا گذاشتیم! تحقیقاتی نشان دادند علت اصلی اینکه کتاب کاغذی هنوز در رونق است این است که انسان دلتنگ گذشته می شود! نقطه امندر آخر سر شاید باید گفت گذشته امن است خبری از اضطراب و تنشی آینده ندارد؛این که کند بگذرد یا سریع در دست ماست این تصاویر امن هستند.پوستر متن متعلق به فیلم افسانه 1900 ساخته تورناتوره است.خاطرات در ذهن ما امن هستند من خیلی خوشحال می شم نظر شما رو بدونم.ممنون که خوندید.فراموشیnasimaakbarpourSat, 26 Sep 2020 03:43:54 +0330https://virgool.ir/Oblivion/دوست-pfkxqffca5ucنمیدانم چرا با همه ی آدم ها دوست می شوم! فرقی ندارد 50 ساله باشد یا 5 ساله!!شاید به خاطر این است که دنیا دوست بچگی ام به من آموخت که مهربان باشم،دنیا دختری که حدود 4 سالی از من بزرگتر است؛ یادم می آید همیشه وقتی که زنگ تفریح می شد می رفتم سر کلاس دنیا می گفتم دنیا کجاست و وقتی دنیا را می دیدم آنقدر محکم بغلش می کردم که به من گفت داری استخوان هام را میشکونی؟!من به جزء دنیا دوستای خاصی نداشتم چونکه شلخته بودم یادم می آید دنیا دوستی داشت به نام حانیه.حانیه هم مثل دنیا با من خوب بود.وقتی که به سال پنجم رسیدم من هم مثل دنیا شدم اما خب نه فقط به یک نفر بلکه ده ها نفر دوست شدمهر کدامشان تفاوت هایی داشتن،یادم می آید پرند به خاطر اینکه خوشگل و تپل بود دانش آموزان لپش را می کشیدندکه این کارشان باعث شد بارها سر صف بگوید اگه یک دختری با مزه است نباید اذیت شود?پرند از همه چیز برایم می گفت.صبا:دختری از پیش دبستانی ؛که مادرش همیشه دیر می آمد بعضی اوقات خیلی منتظر می ماند به هم دلیل من باهاش دوست شدممن بیشتر دوست هایم را از دیر آمدن پدر و مادرشان پیدا کردم!!صبا دختری بود دوست داشتنی بامزه همیشه وقت هایی پول داشتم برایش بستنی می خریدم البته بعد مدتی خیلی باهاش صمیمی شدم تا حدی که مادرش چند بار من را بغل کرد سها:دختری کلاس دومی، که همیشه مورد تمسخر قرار داده می شد به خاطر موهاش قیافه اش درسش و ...من باهاش دوست شدم تا حدودی تنها فردی بودم که خیلی باهاش صمیمی بودم.یادم می آید گاهی اوقات خیلی اذیت می شد الان که بهش فکر می کنم واقعا ناراحت می شوم یادم می آید سها روزی شال گردن مورد علاقه اش را جا گذاشت ولی یک از همکلاسی هایش شال گردنش را در توالت گذاشت سها وقتی دید شال گردنش را از توالت به سختی در آورد هر چقدر هم بهش گفتم ول کن !ول کن نبود ؛سعی کرد با مایع شال گردن اش را بشورد در هنگام شستن گریه می کرد مادرش شال گردن را انداخت،مادرش رفت پیش مدیر و گفت :من چیکار باید برای این بچه کنم یک روز مدادش شکست هست یه روز کتاب هاش پاره هستمادرش سها را از مدرسه برد از نظرم اینکار برای سها بهترین کار ممکن بود.... ???فراموشیNooshaMon, 14 Sep 2020 10:27:19 +0430https://virgool.ir/Oblivion/وطن-چیست-fkih8qepc5srزمستان سال 1398 بود، چند روزی وقت داشتم تا انشایی درباره اینکه وطن چیست؟ بنویسیم. من زیاد انشا نمی نوشتم و اگر می نوشتم هم اکثر اوقات از اینترنت کپی می کردم، به موضوع انشاء چند روزی فکر کردم و بالاخره نوشتم. از یک طرف نمی خواستم کلمه هایی به کار ببرم که دردسر ساز شود برایم، پس مدام جملات را عوض می کردم و از طرفی نمی خواستم وطنم را بی نقص جلوه بدهم. متن انشای من این بود :وطن واژه ای است که در طول زندگی برای برخی از انسان ها بی معنیست، مثل من. معنی وطن چیست؟ من سوال هایی از وطنم دارم که می خواهم بدانم. آیا من در وطنم آزاد هستم؟ وطن من بی نقص است طبق گفته های دیگران؟ آیا وطن من را آزاد گذاشته، آیا وطن محدودیتی برای من نذاشته است؟ نه حتی من، بلکه زنان وطنم، زنانی که در گذشته ای نه چندان دور حق درس خواندن نداشتند. می توانید استارت اینکار را برای آینده بزنید، آینده ای که من و فرزندانم در آن خواهیم بود. توصیف من از وطن اینگونه خواهد بود: وطن من رویاهای من است، وطن گاهی اوقات چون خانواده من است. وطن واژه ای است که پر شده از دسیسه های پیچیده، وطن واژه ای خفته است. من روی این انشاء کار کردم و رفتم مدرسه. بیشتر بچه ها جملاتشان این بود: وطن آرزوی من است، وطن تمام زندگی من است، جانم فدای وطنم، وطن مادر من است و... من معمولا انشاء نمی خوانم پس انشا را دادم معلم مان خودش بخواند، معلم خواند و دفترم را برد پیش مدیر و معاون مدرسه. دم در کلاس بودند شنیدم که می گفتند: بگو، پاک کنه، قانعش کن. زنگ خورد معلم مرا به بیرون کلاس برد و گفت: ببین بحث وطن جداست! من سری تکان دادم به نشانه تایید، گفت برو عوضش کن، من هم انشایم را پاک کردم و انشای دیگری نوشتم، انشایی در کمتر از 5 دقیقه! چیز هایی نوشتم که همه اش شعار بود مثل اینکه عشقم وطنم! جانم وطنم! مادرم وطنم! زندگی من وطنم! و...فراموشیNooshaTue, 25 Aug 2020 17:15:13 +0430