📘 سقراط اکسپرس
✍️ اریک واینر | ۲۰۲۰
شاید تاکنون از دنیایی فاخر محروم بودهاید؛ فلسفه با اسم خود شما را گریزان کردهاست؛ اما اگر چیزی هیجانانگیز، فرای تصورتان، در اینجا خفته باشد چه؟
در روزگاری که زندگی با سرعت غیر قابل تصوری حرکت میکند و مجالِ تأمل را ربودهاند، اریک واینر در «سقراط اکسپرس» کوشیدهاست فلسفه را از حصارِ نظریه و کاغذ بیرون بکشد و به ریلهای زندهی زیستن بازگرداند.
او با ذهنی دقیق و زبانی روشن، به سفر درمیآید.
واینر فیلسوفان را از غبار قرون فرا میخواند تا هر یک در گوشهای از این مسیر، نوری بر تجربهی انسانی بیفکنند.

کتاب در سه بخش سامان یافته است: سپیدهدم، نیمروز و غروب؛ سه ایستگاه از سیرِ انسان در زندگی.
چگونه چون مارکوس اورلیوس از خواب برخیزیم؟
چگونه چون سقراط شگفتزده شویم؟
چگونه چون روسو قدم بزنیم؟
چگونه چون ثورو ببینیم؟
چگونه چون شوپنهاور گوش دهیم؟
چگونه چون اپیکور لذت ببریم؟
چگونه چون سیمون وِیِل توجه کنیم؟
چگونه چون گاندی بجنگیم؟
چگونه چون کنفوسیوس مهربان باشیم؟
چگونه چون سِی شونَگون از ظرافتهای کوچک زندگی قدردانی کنیم؟
چگونه چون نیچه بیپشیمانی زندگی کنیم؟
چگونه چون اپیکتتوس تاب بیاوریم؟
چگونه چون سیمون دو بووآر پیر شویم؟
چگونه چون مونتنی بمیریم؟
در نگاه واینر، فلسفه نه رشتهای دانشگاهی، که ورزیدگیِ ذهن در برابر هستی است؛ تمرینی برای زیستن با آگاهی، برای دیدن و شنیدن بدون تعصب است.
او در هر فصل، میان تأملات فیلسوفان و تجربههای شخصی خود پلی میسازد؛ پلی میان تفکر و زندگی.
«فلسفه اگر از زندگی جدا شود، به بازی با مفاهیم بدل میشود؛ و اگر با زندگی درآمیزد، ما را آگاهتر میکند.»
✍️ به قلم کاوه