
اما در واقع سوال اصلی اینست:
چند بار شانس باید در خانهمان را بزند تا فراموشی بگیریم و بیخیال آن شویم؟ یک آدم، اصلا هر آدمی، فقط چند بار برایش پیش می آید که در لحظه گیر کند و زمان برایش بیمعنی شود. بودند بی هیج فرد و بندی کسی را دوست داشته باشد و سر تا پایش شور و شوق شود.
عجب!
آدمها میخواهند کسی آنها را ببیند.
زیرا
گاهی وقتها فقط عشق کافی نیست.
و در این داستان هم جایی هم میرسد که
اصلا این بریت ماری کیه؟ اجازه بدید از اینجا شروع کنم
بریت ماری یاد گرفته بود که هیچ آرزویی نداشته باشد.
فقط یک روز صبح از خواب بیدار شد و فهمید
تاریخ انقضای آرزو هایش خیلی وقت پیش گذشته است.
اگر داستان را بخوانید متوجه خواهید شد
و بعد در یک لحظه خاص از زندگی
او متوجه شد
آدمی که همیشه به خاطر یک نفر دیگر زندگی کرده است، و وقتی تنها باشد حتی خودش را هم به سختی میشناسد.
او بدبین نبود اما
اما فهمید که
خوب قبل از اینکه برید، به نظرتون تیم منچستر یونایتد نماد چه آدمهایی هستند؟
مثلا تاتنهام
قسمت های داخل کادر و تایپ شده با فونت درشت تر دقیقا از متن کتاب برداشت شده است. البته تقریبا هیچ جزئیاتی از داستان افشاء نشده است.
در این متن شما 41 بریده جذاب ( از نظر من ) از این کتاب زیبا را خواندید.امیدوارم خوشتان آمده باشد. منتظر نظرات و انتقادات شما هستم
پ.ن : آقای ویرگول( نمیدانم شایدم خانم ویرگول) ادیت این متن در ویرگول چهار برابر نوشتنش انرژی از آدم میگیرد. یک فکری بیاندیشید. امیدوارم از گوشی قابل خواندن باشد.