
قبل از اینکه شروع کنی یکی از دوتا موزیکی که لینکشو این پایین میذارم پخش کن و بعد بیا و بخون :)
https://just-music.ir/embed-mp3/?jp=11267&jt=22
https://just-music.ir/embed-mp3/?jp=11267&jt=2
تقریبا چند هفته پیش بود که هزارتوی پن رو به هدف تماشای یه فیلم عادی دانلود کردم ولی خیلی زود فهمیدم که این فیلم هرچیزی هست به جز عادی :) هزارتوی پن همونقدر که فانتزی شیرینی داره اوج تلخی دنیای واقعی رو نشون میده. همونقدر که شاده غمگین هم هست. همونقدر که مهربانی مادرانه رو نشونتون میده خشونت دنیای انسانها هم به نمایش میکشه. هزارتوی پن همونقدر که براتون لذتبخشه آزارتون هم میده و در نهایت همونقدر که پایان خوبی داره، پایان بدی هم داره. این فیلم شیرهی جونش رو از همین تضادها میگیره و همین تضادها هستش که این فیلم جادویی رو، جادویی میکنه. با من همراه باشید تا بیشتر براتون بگم ... (انشاالله که موسیقی بالای صفحه رو پلی کردید دیگه?)

همونطور که گفتم کل جادوی این فیلم نه در نشون دادن فانتزی و قصه پریان بلکه تو به تصویر کشیدن دو تا داستان به شدت متضاده که در عین هماهنگی باهم روایت میشن. یه خلاصه داستان براتون بگم که بفهمید با چی طرفید :) (اسپویل نمیکنم)
خوب اینی که الان تعریف کردم هم هست ولی بریم یه خلاصه دیگه هم از داستان براتون بگم?
احتمالا با همین چند خط متوجه شدید که بالاتر وقتی از تضاد صحبت میکردم منظورم دقیقا چی بود. این فیلم دنیای پریان رو صاف برمیداره و میذاردش وسط دنیای سیاه خشونت و درگیری بدون اینکه ذرهای از شدت هرکدوم کم کنه و بدون اینکه ذرهای به منطق داستانش ایراد وارد بشه :)

واقعا سخته تو کلمات احساسمو موقع دیدن این فیلم براتون تعریف کنم. این فیلم معجونیه از غم و شادی و خنده و گریه و مهربونی و خشم. یه لحظه بهتون دست و پاهای قطع شده سربازا رو نشون میده و چند دقیقه بعدش نبرد با یه قورباغه غول پیکر رو به تصویر میکشه. یه لحظه آرامش ناشی از لالایی خوندن مرسدس(خدمتکار پادگان) برای اوفلیا رو نشون میده و چند لحظه بعد فریادهای خشمگین سرهنگ رو. هزارتوی پن حتی بعضی جاهاش تو یه وضعیتی قرارتون میده که مدام از خودتون میپرسید الان باید خوشحال باشم یا ناراحت و هیچ موقع نمیفهمید که الان باید گریه کنید یا بخندید:)
یه چیز دیگه که واقعا تحسین برانگیزه گریم و جلوههای ویژه فیلمه که تو سال 2006 واقعا نمونه موفقی بوده. احتمالا تو شخصیتا و هیولاهای فیلم یه مورد رو هیچوقت فراموش نکنید. شخصا برای من The Pale Man یا همون موجود رنگ پریده چشم تو دست:) یکی از ترسناک ترین هیولاهایی بوده که تاحالا تو یه فیلم دیدم. عکسشو براتون این پایین میذارم?

قسمتی از متن نقد سایت زومجی برای این فیلم رو براتون این پایین میذارم تا بخونید:

بله.... هزارتوی پن فیلمیه که هیچ فانتزی دوستی حق از دست دادن و تماشا نکردن آن را ندارد :) این واقعا بهترین وصفیه که میتونم از این فیلم برای هرکسی که داستان های فانتزی رو دوست دارن بکنم. از اینجا به بعد متن اسپویل داره لطفا اگه فیلم رو ندیدید ادامه متن رو نخونید. لینک رو سیو کنید و بعد اینکه دیدید بیاید این یکی دو پاراگراف باقی مونده رو بخونید ولی قبلش خیلی سوسکی متن پایین رو رد کنید و اگه دوست داشتید لایک و کامنت بذارید?
تو نظرات بهم بگید مجابتون کردم فیلمو ببینید یا نه؟! و اینکه فیلم فانتزی مورد علاقتونم بنویسید
خوب دوستانی که دیدید فیلمو، با من همراه باشید.
الان میتونیم در مورد پایان فیلم باهم صحبت کنیم. پایانی که قطعا یکی از میخکوب کننده ترین چیزایی بود که تا حالا دیدم. همونطور که قبلا گفتم واقعا نمیدونستم که باید خوشحال باشم از این پایان یا ناراحت البته که برای هر کدومشون دلایلی وجود داره. دل تورو در آخر داستان در عین نشون دادن یک پایان در اصل داستان رو به دو شکل تموم میکنه. همراه باشید با بررسی پایان خوب و پایان تلخ داستان!!!!

خوب بریم سراغ پایان خوش داستان:
و اما پایان تلخ:
خوب به نظر شما کدوم پایان، پایان اصلی فیلمه... تو کامنتا برام بنویسید.
مرسی که تا اینجا با من بودید. اگه دوست نداشتی لایک نکن و اگر دیگه نمیخوای منو ببینی فالو نکن!!! (هرچند من مشتاق دیدنتم) نظرتونم حتما کامنت کنید.