ویرگول
ورودثبت نام
شیوانقش
شیوانقشنویسنده | نقاش | عضو انجمن کافه نویسندگان **بعضی فکرها را می‌نویسم بعضی را نقاشی می‌کنم** نقش نامه۱۸۲۲
شیوانقش
شیوانقش
خواندن ۱ دقیقه·۶ ماه پیش

آیینِ سپاس از ویرانه‌ها

برای سنگ های پرتاب شده و پرتاب کرده.....
برای سنگ های پرتاب شده و پرتاب کرده.....

و صمیمانه از چه کسانی قدردانی کرده‌ای؟
از آنان که آمدند، ولی نماندند.
آنان که رها بودند، ولی تو را درگیرِ خود کردند.
آنان که با وجودِ تمامِ دردهایشان، تو را همراهِ خود به نور کشاندند.
و از صبوریِ کسانی که درد را به آن‌ها هدیه کردی و هیچ نگفتند؛ در حالی که تو آسوده خاطر بودی که متوجهِ چیزی نیستند.
از آنان که با خیالِ آسوده تو را فشردند، همچون میوه‌ای که عصاره‌اش را می‌گیرند، و دنیای‌شان تکان هم نخورد.
از آنان که با تو تلخ گفتند، و آنان را که تلخ گفتی…
دمادم که نفس می‌کشی، گویی همه چیز قدردانی می‌خواهد. حتی آن زمان که کسی اشکی بر گونه‌هایت گذاشت، یا آن لحظه که کسی تو را «له‌شده بر زمین» دید و تو خدا را ناسپاس گفتی.
شاید همه چیز، تو را با خورشید هم‌نشین کند…
آن‌چنان گرم که اگر روزی نباشی، همه چیز یخ ببندد؛ و همان‌چنان سوزان، که اگر کسی به تو نزدیک شود، بسوزد…

نقش نامه۱۸۲۲

دلنوشتهمتن ادبیادبیاتروابط انسانی
۱۰
۰
شیوانقش
شیوانقش
نویسنده | نقاش | عضو انجمن کافه نویسندگان **بعضی فکرها را می‌نویسم بعضی را نقاشی می‌کنم** نقش نامه۱۸۲۲
نقش نامه۱۸۲۲
نقش نامه۱۸۲۲
نقش‌نامه ۱۸۲۲؛ خانه‌ی روایت‌های ناتمام در میانه‌ی سنگ و نور. اینجا رنج‌ها را به کلمه بدل می‌کنم تا از دلِ ویرانه‌ها نوری بتابد. جستارهایی برای خودشناسی، روابط و آیینِ سپاس از زخم‌ها. اگر به دنبال کلمات بی‌نقاب و تأمل در سقوط و رستگاری هستی، به این آیینه‌ی شکسته خوش آمدی.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید