ویرگول
ورودثبت نام
شیوانقش
شیوانقشنویسنده | نقاش | عضو انجمن کافه نویسندگان **بعضی فکرها را می‌نویسم بعضی را نقاشی می‌کنم** نقش نامه۱۸۲۲
شیوانقش
شیوانقش
خواندن ۱ دقیقه·۶ ماه پیش

آغوشِ تاریک

برایِ منِ تاریک
برایِ منِ تاریک

سیاه‌ترین بخشِ وجودت را چه کسی در آغوش کشید،
بی‌آنکه تحقیرت کند؟

آن‌گاه که از خودم روی برگردانده بودم،
فهمیدم کسی همین نزدیکی‌ها، با لباسی از روشنایی،
بی‌آنکه بداند، تاریکی‌هایم را در آغوش گرفته است.
چنان نوری بر چشمانم تابید
که پلک‌هایم تنگ شدند،
تا آن‌جا که دیگر چیزی جز آن نور نمی‌دیدم.
آن‌قدر بزرگ و لطیف بود
که دیگر جایی برای تاریکی نمی‌گذاشت.
وقتی با او آشنا شدم،
تا به خود آمدم، دیدم که دیگر او نیست؛
من به سوی خویش بازگشته‌ام
و خود را در آغوش گرفته‌ام.
حالا او مرا نگاه می‌کند؛
گویی لذت می‌برد
که من دیگر به سمت تاریکی بازنگشته‌ام.

هرگاه کسی بخشِ تاریکت را فهمید،

گویی تمامِ تو را فهمیده است.

__

نقش نامه۱۸۲۲

خودشناسیفلسفهادبیاتزندگیتنهایی
۷
۰
شیوانقش
شیوانقش
نویسنده | نقاش | عضو انجمن کافه نویسندگان **بعضی فکرها را می‌نویسم بعضی را نقاشی می‌کنم** نقش نامه۱۸۲۲
نقش نامه۱۸۲۲
نقش نامه۱۸۲۲
نقش‌نامه ۱۸۲۲؛ خانه‌ی روایت‌های ناتمام در میانه‌ی سنگ و نور. اینجا رنج‌ها را به کلمه بدل می‌کنم تا از دلِ ویرانه‌ها نوری بتابد. جستارهایی برای خودشناسی، روابط و آیینِ سپاس از زخم‌ها. اگر به دنبال کلمات بی‌نقاب و تأمل در سقوط و رستگاری هستی، به این آیینه‌ی شکسته خوش آمدی.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید