بار الها خود تو میدانی چه میگویم چه میخواهم...
مرا از عشق خود پر کن،مران هرگز مرا از خود...
که من بی تو در این دنیا و آن دنیا به دیناری نمی ارزم...
مرا بحال خود مگذار،که بی تو سر گردان این صحرای و دل سردم...
معشوق تویی،دل به دلت دادم و عاشق هستم...
معبود تویی ، ره به رهت دادم و راضی هستم...
رو سیاهم، آنچنان که باید من نبودم...
غرق گناهم ،شرمسارم ، دیگر آخر من چه گویم...
بار الها، پروردگارا، عفو کن این بنده ات را...
تا شوم یک باره دیگر بنده ی دین پرور تو...
#جمال رحیمی#