((من چپ دست بودم چرا دنیا بامن چپ افتاد ؟ توی فنجان قهوه فالم با غم گپ افتاد؛ به جانم توی گرمای تابستان تب افتاد ، همش تنهایی، همنشین غم شب افتاد ؛ از تقویم، قرعه بهار نه ، به پاییز افتاد ، از پاییز باران نه، اشک چشم سریز افتاد ؛ از مداد رنگی رنگ فقط به دل مشکی افتاد ، بر سر زبان از آرزوها فقط کاشکی افتاد ؛ بر روی قالی دل تنها ، تنهایی نقش افتاد ، سوار خوشبختی ، گریان از رخش افتاد ؛ گویی من خودم اندوه آفریده شدم ، بر مزار آرزو ، آرام رها آرمیده شدم ....))
