قفسه: #طنز (در حد تبسم)

قربان تعظیم عرض کردم!
ایرج پزشکزاد است دیگر! از اولش هم میدانی شوخی هایش سانفرانسیسکویی است و شخصیتهای داستانش یک سری مسلمان پلاستیکی هستند، دور هم جمع؛ هم در حرم امام رضا حاضرند و هم در بزم شراب. ?
ماشاالله خان، آدمی نسبتا ساده ولی چرب زبان، پررو، با اعتماد به نفس و خوش شانس است که هرچه از IQ کم دارد، هوش هیجانی اش (EQ) بالاست. هر کجا میرود همه را مجذوب خود میکند از رئیس بانک تا هارون الرشید و زنان حرمسرا. از هر موقعیتی هم بهترین استفاده را میکند. به نگهبانی بانک بسنده نکرده و ادامه تحصیل میدهد و وقتی به مرتاضی هندی برمیخورد که توانایی جابجایی افراد در زمان را دارد، بجای احضار یکی دو نفر از زمان گذشته، آرزو میکند خودش برود و در قدیم زندگی کند. این است که به زمان هارون الرشید فرستاده میشود و ماجراهای گوناگونی از سر میگذراند.
جاسوس حسابش میکنند، شیرکُش دربار میشود و یار غار خلیفه. خواجهی حرمسرا میشود و داماد میرغضب شاه. زن بارداری به اسم بنت سکینه میشود و دایهی فرزند عباسه (خواهر شاه). حتی نقش شیر جنگل را هم بازی میکند. در این میان، اکبر آقا جان که ایرانی است، کار چاق کن ماشاالله است و فرشتهی نجاتش در خیلی از مهلکهها از جمله از دست سامیه فیل کش. :)
فارسی-عربی حرف زدنهایشان هم بانمک است:
"+ قیافه احمد سور خان؟ والا یک ریش بزی داشت، هذا محاسن البزی عین جناب عالی. عرض شود یک کمی هم چاق بود. هذا مختصر فربه. الدماغ العقابی... "
.
.
"+جناب عبدالله خان! آقا راجع به شام و نهار ما دستوری به شما ندادند؟ چونکه جسارت است ما از گرسنگی سر پا بند نمیشویم. الرودة الکبیر صرفها رودة الصغیر..."
.
.
" +سایه مبارک کم نشود. سایة المبارک لاقصیر"
تکیه کلام:
مغز قلم، تعال بغلم
پ. ن.
هر کسی این رمان رو در زمره رمان تاریخی بهتون معرفی کرد، بدانید و آنگاه باشید که کتاب هیچگونه اطلاعات تاریخی به شما نخواهد داد. فقط در حدی که یکی دو اسم بشوید و بعدا خودتون برید درباره شون تحقیق کنید. روند کتاب برپایهی این داستان تاریخی بنا شده که جعفر برمکی و عباسه (خواهر هارون الرشید)، در خفا ازدواج کرده و بچه دار میشوند و با لو رفتن ماجرا، خلیفه علاوه بر این دو، خون افراد بسیاری را به ناحق میریزد. (درباره صحت چنین داستانی بین مورخین اختلاف نظر وجود دارد.)
آذر ۱۴۰۱