عنوان: چرا یک استاد فلسفه به میان زائران حرم میرود؟
معمولاً وقتی عبارت «درس خارج فلسفه» یا «حکمت متعالیه» را میشنویم، ذهنمان به سمت مباحثی بسیار پیچیده، کتابهای قطور و فضایی خشک و دور از ذهن میرود. فضاهایی که به نظر میرسد فقط برای نخبگان و طلاب سطوح عالی طراحی شدهاند. اما گاهی برخی از اساتید، این مفاهیم سنگین را از برج عاج بیرون میآورند و به میان زندگی روزمره مردم میآورند.
یکی از چهرههایی که این روزها توجهها را به خود جلب کرده، حجتالاسلام والمسلمین علی رستمی، معروف به «مدرس خراسانی» است. ایشان از مدرسان فعال دروس عالی حوزه علمیه خراسان است که سالهاست در مدرسه تاریخی پریزاد در حرم مطهر رضوی به تدریس فلسفه اسلامی و خارج فقه و اصول اشتغال دارد.
نکته جالب درباره رویکرد ایشان، شکستن مرزهای میان «علم نظری» و «عمل» است. ایشان در کنار تدریس مباحثی چون اصالت وجود، حقیقت نفس و خداشناسی، جلسات پرسش و پاسخ مردمی در حرم برگزار میکند.
چرا این اتفاق مهم است؟
چون نشان میدهد فلسفه و حکمت فقط برای بحثهای دانشگاهی نیست. ایشان مباحث عقلی را با «سلوک عملی» گره میزنند. برای مثال، در توضیح «ریاضت رحمانی» تاکید میکنند که ریاضت واقعی، نه گوشهنشینی، بلکه انجام واجبات و ترک محرمات در دل جامعه است.
اینکه یک استادِ سطح بالای فلسفه، وقت خود را صرف پاسخگویی به سوالات ساده و پیچیده زائران و مردم عادی میکند، نشاندهنده پیوند عمیق حوزه علمیه با متن جامعه است. رویکردی که شاید امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم؛ پیوند علم با زندگی.