امشب دوباره به پشت بام رفتم
ماه را دیدم و چهره تو در ذهنم نقش بست
چهره ای که هیچ وقت ندیده ام
ولی ناخودآگاهم می داند میان نجابت تو و ماه شباهت زیادی وجود دارد
ماه زیباست
باشکوه است
ساعتها می توانی به آن خیره شوی
و از زیبایی چشم نوازش لذت ببری
ولی چشمانت را نمی آزارد
برخلاف خورشید !
خورشید مغرور است
با همه گرما و شکوهش نمی توانی به آن خیره شوی
چشمانت را می سوزاند
ولی ماه چشم ها را نوازش می کند ،
همه تو را به خورشید تشبیه می کنند
ولی ماه هم خانهء تو است نه خورشید..
شنیده ام که وقتی
قرار است برای اولین بار میان مردم سخن بگویی
هیچ کس نمی فهمد چه می گویی
همه از شوق دیدن تو به گریه می افتند
و نجوای صدایت میان هق هقِ شوق مردم گم می شود
من هم بعضی وقتها از زیبایی ماه شوق می کنم و اشک در چشمانم حلقه می زند
خصوصا اگر ماهِ شب چهارده باشد :)
به حرف هایشان توجه نکن
حتی همین هایی که تو را انکار می کنند
وقتی نگاهشان به چشمانِ آسمانی ات بیفتد
به وجد می آیند و اختیار از دست می دهند
مگر می شود زیبایی ماه را انکار کرد ؟!
وقتی ماه چهره بپوشاند
آسمان سیاه و دلگیر می شود
شاید بشود دل به چند ستاره خوش کرد
ولی ستاره ها کجا و تو کجا ؟!
بدون ماه
هیچ مسافری به مقصد نمی رسد
بدون ماه
هیچ جاده ای انتها ندارد
بدون ماه
همه کوچه بن بست اند ..


