
امام ع به دوست صمیمی خود و صفاتش اشاره می کند:
1- چیزی را که انجام نمی داد ، نمی گفت،
یعنی مخاطب اول در تعلیم و تربیت خودش بود.
یعنی چیزهای زیادی را می دانست اما چون هنوز فرصت عمل بر آن ها را نیافته بود نمی گفت.
2- سکوت نمودن (همراه با تفکر) یک نوع رفتار برای او محسوب می شد.
یعنی همانطور که مردم شخصی را به صفت سخنوری و خطیب توانا می شناسند،
او را مردم به صفت یک انسان ساکت می شناختند.
در فرمایش پیامبر، سکوت نخستین مرحله علم است.
ادامه بحث در نهج البلاغه آمده است.
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
<< باز گشت به فهرست امام علی ع >>
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا