ویرگول
ورودثبت نام
سید علی رضوی
سید علی رضوینویسنده نیستم ولی نویسنده‌ای را دوست دارم که برایش نمی‌شود ننوشت
سید علی رضوی
سید علی رضوی
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

یه شب تا صبح دربست


حالم کمی بهتر است، راستش فهمیدم فقط شب ها می‌توانم دربست بگیرم و فکر و خیال را روانه تو کنم، آخر می‌دانی، چند روزیست روزم تباهت شده، دائما در گربه مغزم آب تنی می‌کنی، عقل می‌بری و هوش پشت سرش یورتمه می‌رود.

سالگرد رفتنت بود، سالگرد بی مهابا رفتنت، رفتی و نگفتی رفتن آداب دارد، گوشواره‌ایست که سالها در گوش بوده و با تنت پیوند خورده، دو قلمه ریشه زده در شیشه که دو سالیست کسی زحمت کاشتنشان را نکشیده، پنیر آب شده‌ی روی پیتزاست که در جان قارچ‌ و گوشت و فلفل دلمه‌ای نفوذ کرده، ریه بیمار کرونایی و ماسک اکسیژن ‌است که دکتر گفته از خودت دور نکن و یک سالی می‌شود که نفسم بریده و تو کجایی؟

کاش نمیدانستم کجایی، مانده‌ بودم هاج و واج، درد دانستن بیشتر است یا نادانی؟

امروز به تو زنگ زدم و گفتی: تو رو خدا به من زنگ نزن پارتنرم سر تماس های تو چندباری با من دعوا کرده...

خبیث می‌شوم، می‌خندم و می‌دانم بذر جدایی کاشتم بینتان، آخر می‌دانی، در من دو من در حال منیّت کردنند، یکی می‌خواهد تا چسب بینتان خشک نشده تو را برای خودش بکند، دیگری اما معتقد به افسانه و سرنوشت و تعلق و تو به من بازخواهی گشت و از این حرف هاست و وای از روزی که اولی بر تخت پادشاهی روح‌ من تکیه زند...



آبنامهعشقداستان
۴
۰
سید علی رضوی
سید علی رضوی
نویسنده نیستم ولی نویسنده‌ای را دوست دارم که برایش نمی‌شود ننوشت
نامـه‌ای به تو که نمیخوانی
نامـه‌ای به تو که نمیخوانی
سلام! اینجا جاییست برای نامه هایی که مینویسید. شاید برای آدم ها و شاید... پ.ن۱: تگِ «نامه» را به نوشته خود اضافه کنید. پ.ن۲: بر خلاف نامش، نامه‌های این انتشارات هم گاهی خوانده میشوند:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید