عشق و محبت همانند باران است آندم که انسانی تشنە است و سراسیمه به زیرِ آن پناە میبرد به ناگاە بند میآید. عشق و مهرورزی باران است آن هنگام که عطشی نیست؟ وناگاه در خانه ی دوست و آشنا به یکباره از اکسیر محبت باریدن آغاز میکند.
✍?به کجا روی که بی تو دل من بهانه دارد،، همه تار وپود شعرم شور عاشقانه دارد، به وصال تو نشستم، در خیال گاهی به تَرَنُم صدایت قلب من نشانه دارد همه شب نظر به کویت، کنم، و ترا نبینم تو چه کرده ای به قلبم که ترا جوانه کارد به کجای این دیاری قدمت شکوفه باران تو کجا نشسته ای که دل من بهانه دارد شوق دیدار وصالت به هزارویک رسیده مدعی مگر بیاید که زتو نشانه دارد،،#صدیقه جـُر #ساحل
همین که چمدانت را برمیداری همه میپرسند میخواهی کجا بروی؟ اماوقتی یک عمر تنهایی هیچکس ازتو نمیپرسد کجایی!، انگار همین چمدان لعنتی تمام ترس مردم از سفر است هیچکس از تنهایی تو نمی ترسد!
سلام! اینجا جاییست برای نامه هایی که مینویسید. شاید برای آدم ها و شاید...
پ.ن۱: تگِ «نامه» را به نوشته خود اضافه کنید.
پ.ن۲: بر خلاف نامش، نامههای این انتشارات هم گاهی خوانده میشوند:)