[ آهای تویی که داری میروی ]
قبل از آمدنت، ترانه بود. همانطور که در قدمزدنهای مشترکمان بود، به همین استناد، در نبودنت هم هست؛ همانطور الان که داری میروی.
رفتنت خودش ترانهایست. ترانهی بریدن از هرچیزی که احتمالش میرود برود. از آنهایی که میروند، میشود متن ترانه را هم پرسید و احتمالا از آنهایی که به انتظارِ رفتنشان سکوت میکنند، آهنگش را.
خیلی چیزها جزو متن اصلی هستند و بعضی، علایم نگارشی، نهایتا نقطهویرگول. ترانه، کلمه، سکوت و... اصلهایند و چه خوشحالم که در این لحظه، قبول کردهام در دستهی دومم و در همین لحظهی پذیرش، چه آرامم.