ویرگول
ورودثبت نام
رِض.
رِض.گفتنی ها کم نیست! من و تو کم بودیم .
رِض.
رِض.
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

بی آنکه بدانی

مثل رقص دود سیگار در خلأ ، می رقصیدی . آرام و بی صدا ، و بی جهت . بوی تنت را در من دمیدی .
مثل نقطه پایان نامه ام ، به تماشای زوال کلماتم ایستاده بودی .  تا که دی آمد و از شاخه ام پریدی . درخت پیر و فرتوتی شدم ، در انتظارِ فرسوده شدن .
شاخه هایم را برایت نذر کردم و در نامه ای که نخواندی نوشتم ؛ همه برگ ها رفتنی اند ، بی آنکه بدانند .
اکنون در سرمای نوشهر کلبه ای چوبی شدم برایت ، همانطور که دوست داشتی ، منتظرم  که زمستان به آغوشم بیایی . بی آنکه بدانی .

عشقعاشقانهدلنوشته
۱۲
۳
رِض.
رِض.
گفتنی ها کم نیست! من و تو کم بودیم .
نامـه‌ای به تو که نمیخوانی
نامـه‌ای به تو که نمیخوانی
سلام! اینجا جاییست برای نامه هایی که مینویسید. شاید برای آدم ها و شاید... پ.ن۱: تگِ «نامه» را به نوشته خود اضافه کنید. پ.ن۲: بر خلاف نامش، نامه‌های این انتشارات هم گاهی خوانده میشوند:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید