ویرگول
ورودثبت نام
رِض.
رِض.گفتنی ها کم نیست! من و تو کم بودیم .
رِض.
رِض.
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

به تو که نمیخوانی

در نیمه شبی زوزه ی گرگی اگر بیدارت کرد ، آن منم ؛ که در سوگ خورده مو های جا مانده ات ، بر پیرهنی که پسندیده بودی شیون می کنم .
اَمّا عزیزم ، صدایت زدم که ببینی بیرون آوردن تیغ از آنجایی که قلب می روید  چقدر می تواند منحوط و در مانده ام کند . و چقدر می تواند از فرو رفتنش شرور تر باشد .
بیدارت کردم و شنیدی و به خواب بی مَنَت بازگشتی ، تا دوباره فردا ، زیبایی جهان را به او یاد اوری کنی و نشان دهی که امیدی هستی برای هر کس که مستأصل است .
ندانستی عزیزم ؛ که چگونه فریاد را برای گرگ خسته ات به ارث گذاشتی .
این روز ها ، انگار که در پیچش مو هایت ، چپ کرده ام و در کالبدی جدید دوباره عاشقت شدم  .
این روز ها میخوانمت ، مو هایت را در باد و چشمانت را در خورشید ،  حتی عطر گرمِ تازه ات را که آن غریبه ی خوشبخت به تو داده .

۱۳
۰
رِض.
رِض.
گفتنی ها کم نیست! من و تو کم بودیم .
نامـه‌ای به تو که نمیخوانی
نامـه‌ای به تو که نمیخوانی
سلام! اینجا جاییست برای نامه هایی که مینویسید. شاید برای آدم ها و شاید... پ.ن۱: تگِ «نامه» را به نوشته خود اضافه کنید. پ.ن۲: بر خلاف نامش، نامه‌های این انتشارات هم گاهی خوانده میشوند:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید