#معرفی_کتاب
الیف شافاک در ملت عشق، دو داستان موازی را باهم تصویر میکند، روایت معاصر آن مربوط به زنی به اسم اللا است که برای یک انتشاراتی شروع به کار میکند و به تازگی کتابی به اسم شکنجه شیرین (Sweet Blasphemy) نوشته نویسندهای به اسم عزیز زاهارا به او داده شده تا بخواند. (کتابی که به اللا داده شده است در ترجمه فارسی، ملت عشق ترجمه شده است.) او از طریق همین کتاب با تصوف و «عزیز» آشنا شده و زندگیاش دچار تحول میشود. ملت عشق روایت دوم این رمان است که رابطه شمس تبریزی و مولانا، بزرگترین شاعر طریقت تصوف را روایت میکند.
#نقد_کتاب
ما در روایت اول با زنی روبرو هستیم که از نقش مادری و همسری، تنها آشپزی کردن میداند و به نیازهای عاطفی اعضای خانواده بیتوجه است، این زن که در آستانه چهل سالگی با عزیز آشنا میشود، به زندگی و شوهر و فرزندانش پشتپا زده و به یکباره و بیخبر همه را رها میکند و با عزیز دور دنیا را میچرخد! تا اینجا من مشکلی با داستان ندارم اما نقد من به نویسنده است که رفتار ناشی از عدم وفاداری، خیانت و بی تعهدی نسبت به فرزندان را با پوششی نرم از جنس عشق پاک و رها شدن و اسلام، توجیه میکند!
"عزیز"، شخصیتی که به زعم نویسنده تبلور شخصیت "شمس" در عصر حاضر است و حتی خود شمس و مولانا، معنویت بر پایه شریعت را قبول ندارند! و این عدم پایبندی به احکام الهی را برتری میدانند! عزیز با زنی ازدواج میکند که هنوز از شوهرش جدا نشده! شمس دختری را لمس میکند که به او نامحرم است و مولانا به امر شمس، به میخانه میرود و شراب میخرد، گرچه نمیخورد! ولی تاجایی که من میدانم حدیث داریم «اجتنبوا من مواضع التُّهم»
.
شافاک در این کتاب، کسی که به احکام الهی مقید است را متعصب و جاهل قلمداد میکند، در عین حال که ادعا میکند عقیده هرکس محترم است، ظاهراً همه به جز متشرعان! این درحالیست که همه میدانیم شمس و مولانا هرچه باشند به پای معصومین ع نمیرسند که مقید به رعایت احکام بودند.
من فکر میکنم در نوشتن رمان تاریخی، اگرچه دست نویسنده برای تخیل باز است اما حق نداریم شخصیت تاریخی مذهبی را چنان تحریف کنیم که به اصل آن مذهب صدمه وارد شود.
مسأله این نیست که چرا در این کتاب مسائل خلاف شرع اسلام اتفاق میافتد، مسأله این است که چرا اصل مذهب تحریف شده!؟
اگر میخواهی سبک زندگی جدید و نگاه متفاوتی به جهان عرضه کنی، چرا با تحریف دین ، آن را توجیه میکنی؟! حرف خودت را بزن و برو!
ملت عشق را پوششی نامحترم، کاذب و نرم، از جنس عشق الهی بر خودکامگی و عدم تعهد و وفاداری میدانم. اینکه هرکس هر طور که خواست باشد، هروقت خواست هرچه را به آن متعهد بود رها کند که #مثلا عاشق است!
متأسفانه «زندگی اللا» تنها از نگاه اللا روایت میشود. اگر داستان از نگاه دیگر شخصیتها مثلا همسر و فرزندانش یا حتی عزیز هم روایت شده بود ، میشد قضاوت کرد که اللا حق داشت آنچنان خودخواه باشد؟!
? #حانیه_گریوانی
? #ملت_عشق
? #الیف_شافاک