در برخی از زمان های زندگی ، هر یک از ما ممکن است برای رفع مشکلاتمان و یا رو به رو شدن با احساساتی که فراتر از کنترل ما به نظر می رسد به کمک نیاز داشته باشیم. همه ما در معرض مبتلا شدن به بیماری روانی قرار داریم .
براساس اعلام انستیتوی ملی بهداشت روانی، از هر چهار نفر یک نفر به طور مستقیم یا غیرمستقیم تحت تأثیر بیماری روانی قرار دارند .

این در حالی است که بسیاری از مردم احساس می کنند بیماری روانی نادر است و اتفاقی است که برای افرادی با موقعیت های زندگی بسیار متفاوت از خودشان روی می دهد و هرگز برای آنها اتفاق نمی افتد .
اما آیا واقعاً مشکلات روانی را درک می کنیم یا می دانیم که چیست؟ بسیاری از تصورات ما نادرست است . یک مشکل روانشناختی را می توان ، به عنوان یک وضعیتی تعریف کرد که :
باعث تغییر تفکر ، احساسات یا رفتار فرد (یا هر سه) می شود و باعث پریشانی و مشکل در عملکرد فرد است.
مانند بسیاری از بیماری ها ، بیماری روانی در بعضی موارد شدید و در برخی دیگر خفیف است. افرادی که بیماری روانی یا مشکلات روانی دارند لزوماً در ظاهر بیمار به نظر نمی رسند و مشخص نیست ؛ به ویژه اگر مشکلات آنها خفیف باشد. بعضی اوقات ما برای درک این مشکلات نیاز به کمک یک متخصص آموزش دیده داریم و دیگر خودمان به تنهایی نمی توانیم در مورد مشکلاتمان به بینش برسیم.

بنابر آنچه گفته شد ، سوالی که مطرح می شود این است که :
" چگونه یک روانشناس را انتخاب کنیم؟"
مطمئنا ، برای بسیاری از ما مراجعه به یک کلینیک روان یا درمانگر برای اولین بار کمی اضطراب آور است و ممکن است بخواهیم ابتدا بررسی کنیم که آیا مشاور مناسبی انتخاب کرده ایم؟ ، آیا با او می توانیم ارتباط بگیریم ؟ یا نیاز داریم مشاور را تغییر دهیم .
هیچ قرارداد قانونی وجود ندارد که ما را مجبور به ادامه کار با هر مشاور و درمانگری بر خلاف انتخاب ما بکند.
زمانی که می خواهیم یک جراحی جسمی ( جراحی قلب ، چشم ) را انجام دهیم تصور کنید ، چقدر برایمان مهم است که جراح چه کسی است ، چه تجربیات و تخصصی دارد و چه میزان در کار خود باسواد است درست به همان اندازه، باید در انتخاب روانشناس نیز حساس باشیم.
درمان فرآیند آسانی نیست و درمانگر دوست ما نیست.
با این حال ، با جستجو و بررسی رزومه ی روانشناس و مجموعه ای که همکاری می کند مطمئناً می توانیم روانشناس و درمانی را انتخاب کنیم که احساس می کنیم برای ما و نوع مشکلی که داریم مناسب است .

افراد زیادی وجود دارند که خود را "مشاور" یا "درمانگر" می نامند زیرا آنها یک سمینار را گذرانده اند یا یک روش درمانی خاص را یاد گرفته اند. اما بدون داشتن مدرک تحصیلات تکمیلی در مشاوره ، روانشناسی و خانواده درمانی یا زمینه تحصیلی مرتبط دیگر ، چنین اشخاصی فاقد آموزش و مهارت لازم برای ارائه روان درمانی و مشاوره ایمن می باشند و خطر بزرگی برای ایجاد آسیب وجود دارد.
درمان و درمانگر خوب مشکلات ما را حل نمی کند ، به جای ما تصمیم نمی گیرد ، بلکه به ما کمک می کند تا خودمان مشکلات را حل کنیم.
به همین ترتیب ، درمان خوب باعث تسکین احساسات نمی شود. بلکه کمک می کند یاد بگیریم که احساسات خود را تسکین دهیم. مانند ضرب المثل" بهترین روش هنگامی قدرتمند است كه به افراد كمك كند تا به جای اینكه برای تغذیه به دیگری اعتماد كنند ، یاد بگیرند كه برای خود ماهی بگیرند."

در نهایت آنچه گفته شد ، نکات قابل توجه در انتخاب درمانگر است و بی شک نکات بی شمار دیگری نیز وجود دارد ، از سوی دیگر اگرچه اکثر افراد با انتخاب روانشناس مناسب قادر به بهبودی هستند ، اما ممکن است ایجاد تغییرات زمان بر باشد و ماه ها یا سال ها طول بکشد .
به طور کلی ، عوامل متعددی در روند درمانی وجود دارد که ممکن است در بهبودی و مداخله اثرگذار باشند. ما از برخی از این عوامل آگاه هستیم و از برخی غافل هستیم. بنابراین هیچ تضمینی صد درصدی در درمان وجود ندارد و گاهی شنیدن "بعضی اوقات ما نمی توانیم کمک کنیم" از نشانه های انتخاب خوب روانشناس است.