با سلام خدمت دوستان ویرگولی !
قسمت اول این مقاله را میتوانید در این لینک مطالعه کنید :
به طور معمول برای اختصاص مقدار به property های یک object به شکل زیر عمل میکنیم:

اما در صورتی که مانند مثال بالا نام متغیرها و نام property های یک object یکسان باشد، میتوانیم به شکل زیر عمل کنیم :

برای اینکه توابع کوتاهتری بنویسیم آنها را به شکل Arrow function بنویسیم.
شکل معمولی توابع :

همین تابع به شکل Arrow function :

مبحث راجع به arrow function کمی گسترده است و نیاز به توضیحات بیشتری داره اگر فرصت شد یک مقاله کامل درباره arrow function ها مینویسم.
به عنوان مثال میخواهیم تابعی بنویسیم که در صورت تعیین نشدن مقادیر پیش فرض مقادیری برای آنها در نظر بگیرد. به طور معمول آن را به شکل زیر مینویسم:
اما میتوانیم این تابع را به صورت arrow function بنویسیم و مقادیر را به طور پیش فرض به این شکل تعریف کنیم.

به عنوان مثال میخواهیم چک کنیم که یک متغییر null , Undefined و یا خالی نیست، سپس عملی را روی آن انجام دهیم یا پیغامی نشان دهیم در حالت عادی آن را به صورت زیر مینویسیم:

برای کوتاه تر شدن این کد میتوانیم این کد را به شکل زیر بنویسیم :

توجه: این مقاله صرفا درباره کوتاهتر کد نوشتن میباشد و به کد نویسی تمیز مربوط نمی باشد.