
برای تو مینویسم،
که عزیزتر از جانم شدی.
برای تو مینویسم که عزیزِ دور من هستی.
دستهایم برای بغلکردنت وقتِ دلتنگی، کوتاه است. اینقدر دور نباش!
عشق زیبای من!
امید و دلخوشیِ روزهای بیقراری من!
زیبای من!
دوست داشتن تو،
مثل گلهای یاس حیاطمان میماند؛
خوشرنگ، خوشعطر، و وسوسهانگیز...
که آدم دلش میخواهد عطرت را بهجای هوا نفس بکشد!
ریههایش را پر کند،
از عشق،
از زندگی،
از دوست داشتن...
و دستهایش را بهاندازهی درآغوشکشیدنت باز کند،
و برایت بهاندازهی تمام بغلها،
بغلبغل عاشقانه بمیرد...