
میخوام راجع به الگوهای طراحی نرم افزار یا دیزاین پترن ها صحبت کنم . اینکه اصلا چی هستن و چرا باید یاد بگیریم . حقیقت اینه که شما ممکنه بتونی سالها به عنوان برنامه نویس کار کنی بدون اینکه از دیزاین پترن ها اطلاعی داشته باشی ، حتی ممکنه بعضی از این الگو هارو بدون اینکه متوجه بشی اجرا کنی . پس چرا برای یادگیریش باید وقت بگذاریم ؟!
ببین رفیق الگوهای طراحی نرم افزار یا دیزاین پترن ها ، مجموعه روشهای آزمایش شده ای هستن که برای حل مشکلات رایج در برنامه نویسی از اونها استفاده میکنیم . دونستن این روشها بهمون یاد میده که چطور مشکلات و مسائل برنامه نویسی رو با استفاده از اصول طراحی شیءگرا حل کنیم . قبلا برنامه نویس ها برای حل مشکلاتشون روشهای مختلفی رو بارها و بارها تکرار میکردند بعد از گذشت مدتی برای اولین بار معماری به نام آقای کریستوفر الکساندر از مفهوم الگوهای طراحی استفاده کرد که در زمینه طراحی شهری بود و در اون 253 الگوی طراحی ارائه شده بود . بعد ها این مفهوم به دنیای برنامه نویسی هم وارد شد و گروهی موسوم به دسته چهار که اعضای آن رالف جانسون، ریچارد هلم، ریک گاما، جان ولیسیدز بودن ، الگو های طراحی در نرم افزار را طبقهبندی و تحت عنوان کتابی به نام « الگوهای طراحی : عناصر دوباره قابل استفاده نرمافزار شیءگرا » در سال 1994 منتشر کردند . در حال حاظر 23 الگوی طراحی در نرم افزار وجود داره ، پس بهتره ما هم از روشهایی که قبلا تست شده و روند توسعه رو برامون آسون تر میکنه استفاده کنیم . ضمن اینکه با استفاده از الگو های طراحی در نرم افزار ما کد تمیز تر و با معماری مشخصی داریم .
الگو های طراحی بر اساس هدف و کاربردشون به سه گروه تقسیم بندی میشن
الگوهای سازنده (Creational Design Patterns) : برای ایجادو مدیریت شیء استفاده میشه و از وابستگی ها و جزئیات پیچیده در برنامه نویسی شیء گرا جلوگیری میکنه . الگوهای سازنده 6 بخش مختلف داره
توی مطلب بعدی راجع به گروه الگوهای سازنده بهت توضیح میدم . ضمنا توی کانال آپارات هم آموزش هر بخش رو قرار میدم میتونی اونجا همراه با مثال آموزش ببینی
مراقب خودت باش یاعلی :)