https://virgool.ir/InnoHousePeople/feedاهالی خانه از تجربه‌هایشان می‌گویند. https://innohouse.irfa2026-11-11 15:10:06https://files.virgool.ir/upload/publication/nzyjx8aajcyp/eqkijs.jpghttps://virgool.ir/InnoHousePeoplehttps://virgool.ir/InnoHousePeople/خانه-نوشت-jib4nuflzf5q#اپیزود_سوم روزی که باید برای بار دوم به خانه میرفتم، هوا بسیار بسیار گرم‌تر از قبل شده بود. وقتی رسیدم دیگر می‌دانستم که آسانسور اصلی کدام است! سوار شدم و بعد از ورود به طبقه پنجم، به سمت اتاقک‌های شیشه‌ای خانه رفتم و وارد همان اتاق قبلی شدم همه چیز مثل قبل بود.دوباره همان‌ جا نشستم و بعد از سلام و احوالپرسی، برخلاف تصورم که فکر می‌کردم به محض نشستن درباره مسائل و شرایط کاری حرف خواهیم زد،خیلی ساده و صمیمی درباره موضوعات دیگر حرف شد و کمی بعد خیلی ظریف به اکوسیستم استارتاپی متصل شد! چه خوب راستش را بخواهید کلمه «اکوسیستم» را کنار «استارتاپ» نمی‌توانستم هضم کنم! البته این از نگاه عزیزان پنهان نماند و به همین دلیل کتابی معرفی کردند که نام عجیب و خنده‌داری داشت: استیو جابز غلط کرد با تو!قصد داشتم کتاب را از کتابخانه خودشان قرض بدهند که مابین امتحانات پایان ترمم بخوانم که پیدایش نکردند ولی ازم خواستند که حتماً کتاب را تهیه کنم و تا قبل از اولین روز کاری بخوانمش.بعد کمی هم درباره جزئیات کارها گپ و گفت داشتیم. قرار شد بعد از آخرین امتحانم بیایم خانه و علاوه بر آن در نمایشگاه الکامپ که هفته آینده دایر می‌شد هم شرکت کنم. که تاریخ نمایشگاه دقیقاً در فورجه یکی از امتحانات سخت و مهمم بود، اما خب پذیرفتم و احساس کردم با برنامه‌ریزی قابل انجام است. و علاوه بر این‌ها قرار شد تا روز موعود یک پوستر هم با موضوع هوش مصنوعی اتود بزنم که گفتند جزئیات را بعداً در اختیارم می‌گذارند.مصاحبه دوم هم تمام شد و شادان و خندان ساختمان خانه خارج شدم. پیاده به سمت انقلاب رفتم و بعد از پرس و جو از چند تا از کتابفروشی‌هایی که می‌شناختم و ناامید شدن به یک کتابخانه بی‌نظم قدیمی و شلوغ وارد شدم که در کمال ناباوری همان جا کتاب را پیدا کردم و خریدمش.در مسیر برگشت دو ساعته به خانه کمی کتاب خواندم و برنامه‌ریزی کردم برای کارهایی که در جلسه صحبتشان را کرده بودیم...ادامه دارد...اهالی خانه نوآوریMhbanotehraniiSun, 30 Jul 2023 09:10:26 +0330https://virgool.ir/InnoHousePeople/خانه-نوشت-lxdzn99thlcq#اپیزود_دومعصر روز دوشنبه که از مصاحبه برگشتم قرار گذاشتیم که تا شنبه پروژه نمونه را طراحی کنم؛ جزئیات و کلیات را هم خرد خرد در اختیارم گذاشتند. محتوای گزارش مد نظرشان را خواندم و نمونه‌هایی که فرستاده بودند را نیز بررسی کردم. اما بسیار بسیار زیاد با این فضای کاری بیگانه بودم و اصلاً نمی‌دانستم فضای بصری نوآورانه استارتاپی باید چگونه باشد! نمونه‌هایی که می‌دیدم و همچنین جستجوهای اینترنتی خودم باعث شد نقشه کلی در ذهنم شکل بگیرد و حس می‌کردم فضای بصری یک سبک فانتزی از خط و رنگ است؛اما محدود و در چهارچوب،در عین حال هم آزاد _این برداشت اولیه همینقدر گُنگ بود_!در نهایت نمونه‌ای که طراحی کردم با رزومه‌ام بسیار متفاوت شد و از سبکی که تا به آن زمان کار کرده بودم خیلی فاصله داشت؛اما خب من این تغییر را دوست داشتم و چون ماهیتاً تنوع و متفاوت بودن را دوست دارم، حالم از این تغییر مسیر خوب بود...پروژه را تحویل دادم و بعد از تشکر از خانم ‌ رضایی فردا و پس فردا و روز بعدش را منتظر شدم تا جواب بدهند و تکلیفم روشن شود _که بمانم یا بروم_، اما هیچ خبری نشد! جمعه همان هفته که رسید با خودم گفتم :«خب لابد از کارم خوششون نیومده و مصاحبه رو رد شدم!» و همین باعث شد تا مجدد سری به سایت‌های کاریابی بزنم و آگهی به آگهی دنبال شغل پروژه‌ای یا ثابتی باشم که هم با شرایط دانشجویی‌ام جور باشد و هم به طراح نیاز داشته باشند و نه یک کپی کار!خلاصه که چند روز همینطور گذشت و منظور از چند روز یک هفته و نیم دیگر بود! یک روز که مشغول انجام پروژه‌های دانشگاه بودم، صفحه گوشی‌ام روشن و نام خانم رضایی روی آن ظاهر شد؛ راستش بعد از این همه مدت کلی تعجب کردم و بعد از سه چهار تا زنگ جواب دادم. خلاصهٔ صحبت‌های دوستانه خانم رضایی و بعد، توضیحاتش این بود که فعلاً بروم که کمی بیشتر صحبت کنیم و برای مدتی به نتیجه برسیم و بر خلاف تصورم هیچ حرفی درباره نکات نمونه نزد و قراری گذاشتیم برای چند روز آینده. بعد از قطع کردن تماس با خوشحالی لیوان چای را پر کردم و همزمان که به قرار فکر می‌کردم به ادامه کارهایم پرداختم...ادامه دارد...اهالی خانه نوآوریMhbanotehraniiFri, 21 Jul 2023 23:38:30 +0330https://virgool.ir/InnoHousePeople/خانه-نوشت-epsv9admgxtxبا عجله پله‌ها را دو تا یکی تقریباً می‌پرم اما نیم متری درب مترو هستم که لاستیک‌های در به هم چفت می‌شوند و جا می‌مانم! دیرم شده و چاره‌ای ندارم جز اینکه ۲۰ دقیقه دیگر هم صبر کنم تا مترو سریع‌السیر بعدی بیاید،عجله دارم دلم نمی‌خواهد که دیر برسم. در این حد فاصله ۲۰ دقیقه‌ای روی صندلی‌های زرد انتظار مترو نشستم و لینکی که از طرف خانه نوآوری برایم پیامک شده را باز می‌کنم و سعی می‌کنم آدرس را دوباره و دقیق‌تر بررسی کنم؛مسیر سر راست است و خیالم راحت می‌شود که دیر نشده! داشتم به این فکر می‌کردم که کسی که خانم رضایی نام داشت و با او پشت تلفن همکلام شدم چه جور شخصیتی ممکن است داشته باشد،که مترو رسید همه دوباره مثل مورچه که دور شیرین جمع می‌شوند به سمت در مترو هجوم بردیم. وقتی رسیدم بر خلاف استرسی که از مسیر داشتم به راحتی ساختمان هفت طبقه خانه را پیدا کردم؛البته بماند که این اضطراب کار دستم داد که آسانسور اصلی را ندیدم و اول با آسانسور کثیف باربری تا طبقه پنجم رفتم و وقتی در باز نشد و مجبور شدم به همان جایی که سوار شده بودم برگردم،تمام پنج طبقه را با پله طی کردم! همین‌ها حدوداً ۱۰ دقیقه از وقتم را تلف کرد و به همین اندازه دیر رسیدم و خب به خاطر این موضوع هم بسیار حس بدی گرفتم. خلاصه بعد از رسیدن به خانه نوآوری رنگ‌های زرد سرمه‌ای که تمام دیوارهای مجموعه به خود گرفته بودند توجهم را جلب کرد که البته می‌دانستم که منشا این رنگ‌ها لوگوی خانه است. در طرف چپ طبقه پنجم فضای گسترده‌ای وجود داشت که با شیشه‌هایی از هم تفکیک شده بودند و حدوداً سه چهار تا دفتر مجزا در آنجا وجود داشت در یکی از آنها یک فضای تقریباً اشتراکی بود که بعداً بیشتر درباره آن صحبت می‌کنم. در اتاق وسطی هم یک میز کنفرانس به یک میز کار چسبیده بود و تعداد صندلی دور آن بود و پشت میز کار مردی نشسته بود که تیشرتی زرد، به رنگ دیوارها به تن داشت! یک خانم جوان هم در اتاق ایشان بودند که از قرار معلوم همان خانم مهربان پشت خط بودند. وارد شدم... بعد از سلام و احوالپرسی آقایی که بعداً فهمیدم آقای صداقت هستند از پشت میزشان بلند شدند و روبروی من و خانم رضایی آن طرف میز کنفرانس نشستند و خیلی دوستانه شروع کردند. گرمای هوا به اضطراب معمول قرار مصاحبه اضافه شده بود دلم را آشوب می‌کرد؛اما کمی که گذشت با گپ و گفتی که داشتیم حالم بهتر شد و به آرامش بیشتر صحبت را ادامه دادم. آقای صداقت و خانم رضایی برای اینکه جو سنگین نباشد و من آن اضطراب معروف مصاحبه شونده‌ها را نداشته باشم کمی حال و احوال و صحبت‌های جانبی را کش دادند و یکم بعدتر آقای صداقت گفت :خوب یک کمی از خودت برامون بگو... من هم برخلاف شخصیتم سعی کردم محتاطانه اطلاعاتی را از خودم شرح بدهم و بعد ایشان پرسیدند چه جور کتاب‌هایی می‌خونی اصلاً اهل مطالعه هستی؟! با اینکه بسیار اهل کتاب خواندن هستم اما در آن لحظه تمام کتاب‌هایی که خوانده بودم فراموشم شده بود! به هر حال نام کتابی اخیراً می‌خواندم را گفتم و منتظر سوال بعدی شدم. سوال بعدی این بود که در ۵ سال آینده خودم را چطور و چگونه تصور می‌کنم!؟ سوال بسیار چالش برانگیز بود و خب دروغ است که بگویم به این موضوع تا به حال فکر نکرده بودم اما خب در حد ایده بود و نیاز به پرداخت داشت؛همین شد که در جمله‌های ناقص و دست و پا شکسته کلیتی از ۵ سال آینده ی متصور راشرح دادم و نگاه جدی و منتظر آقای صداقت باعث می‌شد ادامه بدهم! ولی بالاخره یک جایی سر و ته قصه را به هم دوختم و به جای اینکه منتظر سوال بعدی شوم از سکوت استفاده کردم و گفتم:« خیلی مصاحبه عجیب و غریبیه! تا به حال همچین مصاحبه متفاوتی را تجربه نکرده!» هردو خندیدند و آقای صداقت به نمایندگی پرسید:« مگه توی مصاحبه‌های دیگه چی ازت پرسیدن.» من هم گفتم :«خب، چیزای معمولی‌تر، مثلاً درباره رزومه‌ام ،حقوق پیشنهادی و..‌.» البته که در آخر درباره این چیزها هم حرف زدیم ولی خب چرا دروغ این حجم از متفاوت بودن سبکشان باعث می‌شد حس کنم مجموعه و شغل خوبی است و با بقیه جاها متفاوت است و من فقط قرار نیست رزومه گرافیکی ام قطورتر شود، بلکه مهارت‌ها و اتفاقات تازه‌ای برایم خواهد داشت... در پایین جلسه از آن تشکر کردند و گفتند نمونه‌ای برایشان طراحی کنم که بعداً جزئیاتش را خواهند گفت و اینکه بمانم یا بروم را بعد از تحویل نمونه تصمیم خواهند گرفت... ادامه دارد....اهالی خانه نوآوریMhbanotehraniiSun, 16 Jul 2023 11:44:47 +0330