شناسایی، آماده‌سازی، و اجرای طرح‌های و تبدیل آنها به کسب‌وکار واقعی فرآیندی روشن اما همراه با ظرافت‌ها و پیچیدگی‌های فراوان است، این در حالی است که ادامه حیات یک کسب‌وکار نیز مشکلات و الزامات متنوعی دارد. تجربه جهانی و داخلی نشان داده که وجود عناصری که امروز از آنها به عنوان شتابدهنده و مرکز رشد نام برده می‌شود ضروری است، گرچه میزان اثرگذاری نمونه‌های داخلی آنها را می‌توان مورد پرسش و بررسی قرار داد.
در یک تعریف عمومی و خلاصه هر آنچه که در مراکز موسوم به شتابدهنده و مرکز رشد انجام می‌شود به دنبال آن است که یک طرح را تبدیل به کسب‌وکاری دارای ارزش اقتصادی کند. در این مسیر نکات فراوانی را باید آموخت و آموزش داد و روشن است که حمایت‌ها و همراهی فراگیر در بخش‌های قانونگذاری و اجرایی حرکت در این مسیر را هموار خواهد ساخت.
آنچه که در طی چند سال گذشته در زیست‌بوم کسب‌وکارهای نوپای کشور رخ داده از زاویه توجه به موضوع و تلاش برای هموار کردن مسیر، فرازهای ارزشمندی را نمایان کرده. تلاش بسیار زیادی برای نهادینه کردن فرهنگ کارآفرینی و اعتماد به نیروی جوان و پرانگیزه انجام شده، اما گویا همچنان حلقه‌هایی از این زنجیر در جای خود قرار نگرفته‌اند و برخی از بخش‌های قانونگذاری و اجرایی ساز خود را با این روند کوک نکرده‌اند. تنش‌هایی که در ماه‌های اخیر بین برخی شرکت‌های حمل و نقل اینترنتی درون شهری ایجاد شده یکی از این نمونه سازهای ناکوک است.
نگاه محدود و جزیره‌ای به فعالیت‌های اقتصادی که هنوز در جان و دل برخی مدیران و کارشناسان ریشه دارد، بسیاری از تلاش‌ها را ناکام گذاشته یا شیرینی بهره‌برداری به‌هنگام از آنها را می‌زداید. در همین راستا تلاش وزارت ارتباطات برای تهیه و اجرای طرحی به نام نوآفرین مورد توجه و حمایت فعالان کسب‌وکارهای‌نوپا قرار گرفت. اما بد نیست به یاد داشته باشیم که همه این اقدامات را می‌توان مانند یک کسب‌وکار دید. هموارسازی مسیر رشد کسب‌وکارها چه در بدنه دولت و چه در بخش خصوصی در واقع کسب‌وکاری برای کسب‌وکارهاست. این حوزه به ناچار تابع قواعد تقریبا مشخصی است که بی توجهی به آنها به معنای ناکامی است. به همین دلیل نخستین پرسش از مدیران و برنامه‌ریزان این کسب‌وکار آن است که چقدر روی جنبه‌های مختلف طرح کسب‌وکار خود کار کرده‌اید؟ عناصر خلاق و امیدبخش طرح‌شان چیست؟ و چه چیزی متفاوت با تجارب گذشته را به مخاطبین خود عرضه می‌کنند؟
