<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>پست‌های انتشارات نوشته های حامد برزگر</title><link>https://virgool.ir/HamedBarzegar/feed</link><description>شعر و داستان ، روزگار نوشت ، در مورد سیاست ، ترجمه ، درباره طراحی و گرافیک و چیزای دیگه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:04:37</pubDate><image><url></url><title>نوشته های حامد برزگر</title><link>https://virgool.ir/HamedBarzegar</link></image><item><title>امریکای مقدس</title><link>https://virgool.ir/HamedBarzegar/america-wcctwgkfzrlp</link><description>امریکای مقدس https://virgool.io/d/wcctwgkfzrlp/%D8%A7%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3 ابتدای قصه تکلیف رو روشن می کنم این متن هیچ ربطی به ایالات متحده امریکا ندارد و مطمئنا هیچگونه تقدسی برای امریکا هم قائل نیست اما بهتره سریع شروع کنیم .خدایا ممنون به خاطر آفتاب سرزمین مان ، ممنون از گرما و سرمایش ، رودخانه و کویرش ، خشت و آهنش ، رنج و آرام اش ، آباد و ویران اش ، سکوت و طغیان اش ، برف و تنوره اش ، پوشیده و عریانش .اما خدا ، قبول کن که خدا هم مال پولدارهاست !« تنها چیزی که هیچگاه تغییری نخواهد کرد سرنوشت ما بنده های کوکی ست »این را از آنزمان که ما را تک تک ، دلی ، کوک کردی فهمیدم ، راستی کی ما را کوک کردی ؟ صبح روز هفتم یا هشتم ؟از اون زمانی که نهایت فکر بعضی شد ، برنتافتن طبع غذای سنتی با شراب فرانسه ، ادرار زیر دوش طلا ، تماشای درام کمدی عاشقانه توی سینمای شخصیسهم ما شد صورت آفتاب سوخته یا گریه از سرمای سگ سوز !ما دنبال سیستم رفاقتی بودیم فکر میکردیم رفاقت اصل اولش اینه که منافع عمومی به منافع شخصی ارجحیت داره!اما مرتیکه ی بستر ساز مال مردم خور همه مال مو خورد ، همشو تا ته .اصلا خدا خودت بهم بگو ! ، دخترم چرا باید بخواد طراح لباس سکسی بشه ؟ چون خانوم معلمشون گفته آقاشون از لباس پاره خوشش میاد چون خیلی سکسیه ،اما دخترم نمیتونه بفهمه اگه اون لباسش پاره است ، واسه این که من پول ندارم!نمیفهمه پول ندارم ، چون هیچوقت نخواستم برم عضو گروه های مافیایی سهامی خاص بشم شاید هم دستم نرسید یا نتوانستم .نمیتونستم دست بوس پسر دختر باز ارباب حرومزاده باشم حتی وقتی اینقدر توی نداری خودم موندم  که صبحانه پنیر سفید و مربا تو ماه عسل قسطی واسمون تبدیل به رویا شد.اما هیچوقت هم نفهمیدم تو زندگیم جز طبّال حسین ام یا شیپورچی یزید با اینکه دائما زیر لب &#34; افرغ علینا صبرا &#34; می گفتم و گریه می کردم  .انگار که یک عمر تشنه ی یک مستی تمیز بمونی و یک شب شاش تو قوطی سرنگی بدند دستت و ماهم که مثل آدم های معلول معمولی دستمون کوتاه از همه چیز .اصلا لعنت به ما که بشریم . بشر ! ، این تنها ترین حقیقت غیر قابل انکار تو جهان !ما همه مون می فهمیم ، پشت تمام ویترین های شیک ، تلی از تن های له شده وجود داره اما پشیزی برامون ارزش نداره!حتی تو خونه هامون هم ، همدیگه رو نمی فهمیم ، نمی فهمیم خونه که نباید رئیس داشته باشه ، خونه ای که رئیس داره خونه نیست که پادگانه.اینو منی میگم که استاد تمامِ ، تکرار خطا هستم!هیچوقت نفهمیدم وقتی دلتنگم باید کجا برم ، هیچ وقتی جایی نبود ، هیچوقت هیچکس نبود که بگه : تو  که با همه جنگیدی. زمین ها تو خوردی. حالا ایستادی و نوبت اینه که رنج بکشی !هر اتفاقی که برام میفته از قبل اتفاق افتاده بوده و هر چیزی که قراره بشه قبلاَ شده. آره مرد زندگیت فقط داره گذشته رو تکرار می‌کنه.به مرحله ای میرسی که یک صدایی تو ذهنت بهت میگه این بار یا مرگ رو امتحان کن یا از خستگی بمیر.برا شناختن آدما فقط صبر داشته باش همه بعد از مدتی ذات خودشون رو نشون میدن.بالاخره من هم به اون جایی رسیدم که فهمیدم من حریف هیچ کس نیستم، وقتشه عقب نشینی کنم. فهمیدم که اگر یک مشت دیگر بخورم می میرم . ترسیدم و به این رسیدم که باختم ، بد هم باختم و دیگه همه چیز تموم شده است و باید از همه چیز فرار کنم .ذهن ام شد سراسر اندیشه‌های پوچی که از این معدن توهم می‌گذره. اندیشه‌هایی در مورد تباهی خودم ، انگار لغت به لغت &#34; جعلنا فارغين من كل شيء&#34; مغزت رو بغل می کنند. انگار تمام عمرم رو با این متهم خانگی سر می کنم.فهمیدم من به خودم هم مشکوکم ، به سراسر این نوشته ، طوری که شک می کنم که حتی هر چیزی در خلوت خودم هستم هم تظاهر و صحنه آرایی باشه. یک صحنه آرایی خطرناک ، اما من تسلیم نمی شم!زندگی ، انگار هیچ معنایی نداره و دقیقا همین معنای زندگی لعنتیه ، توی این زندگی همه فرق خوب و بد رو میفهمند ، اما خوبه که آدم فرق خوب و خوبتر رو بفهمه ، مهم و مهمتر رو بدونه و وقتی بفهمی موفق شدن یا نشدنت مهم نیست زمانی که فقط یک راه چاره داری!حالا ربط این متن به امریکا چیه ؟ ربطش اینه که ، امریکا فقط سرزمین متمدن کله زردها نیست ، امریکا عصاره تمام تاریخ پوچ بشر است ، این ساکنان سرزمین هیچ ، این دارایی گمشده خدا ، درست مثل تیله کهنه ، قدیمی ، رنگ و رو رفته ی دوره بچه گی که یک روز گم شد و دیگه نفهمیدیم کدوم گور گذاشتیمش . بازم از امریکای مقدس میگم ...</description><category>نوشته های حامد برزگر</category><author>حامد برزگر</author><pubDate>Tue, 21 Apr 2020 14:10:35 +0430</pubDate></item></channel></rss>