پرونده از یک صحنهٔ غیرعادی آغاز میشود: دختری هفتساله، لینزی گالوین، برادر بزرگترش را به بالای تپه میبرد، او را با طناب به درخت میبندد و هیزم پایش جمع میکند. در گزارش رسمی آمده: «دونالد میدانست چه اتفاقی قرار است بیفتد، اما مقاومت نکرد.»
این رفتار برای یک کودک هفتساله، و برای یک مرد بیستساله، نشانهای است از اختلالی عمیق در ساختار خانواده؛ اختلالی که بعدها مشخص شد فقط یک حادثهٔ کوچک در میان یک فاجعهٔ بزرگتر بوده.

خانهٔ گالوین، با ۱۲ فرزند، سالها محل وقوع رفتارهای خطرناک، خشونتبار و غیرقابلپیشبینی بود. در طول دو دهه، شش نفر از دوازده فرزند به اسکیزوفرنی مبتلا شدند؛ بیماریای که در این خانواده نهتنها به توهم، بلکه به رفتارهای جنایی منجر شد.
دونالد، پسر اول، اولین کسی بود که «از واقعیت جدا شد». رفتارهای ثبتشده در پروندهٔ او شامل:
ورود عمدی به آتش در یک مراسم رسمی
شکنجه و کشتن حیوانات
تهدید خانواده با ادعای «CIA دنبال ماست»
حملهٔ خشونتبار به همسر و تلاش برای قتل با گاز سیانید
پزشک قانونی نوشت: «رفتارهای او خطر جدی برای اطرافیان ایجاد میکند.»

جیم، برادر دوم، بهتدریج وارد مرحلهٔ خطرناکتری شد:
روشن و خاموش کردن گاز اجاق بهصورت وسواسگونه
کوبیدن سر به دیوار
فریاد در خیابان دربارهٔ «توطئهٔ جهانی»
ضربوجرح همسر
آزار جنسی دو خواهر کوچکتر
پروندهٔ جیم یکی از سنگینترین بخشهای این خانواده است؛ ترکیبی از خشونت، توهم، و جرم.

رفتارهای جنایی و خطرناک در میان برادران دیگر نیز دیده شد:
برایان: قتل دوستدختر و سپس خودکشی
متیو: برهنگی ناگهانی و تخریب اموال در خانهٔ دوستان
پیتر: حملههای ناگهانی و بستری شدن با شوکدرمانی
جو: تهدیدهای عمومی و فریاد در خیابان («گرگها دنبالم هستند»)
در گزارشها آمده: «این خانه محیطی از خطر دائمی بود؛ جایی که هر روز احتمال وقوع جرم وجود داشت.»
پدر، افسر نیروی هوایی، خانه را با نظم نظامی اداره میکرد. مادر، کاتولیک سختگیر، خانه را با ساختار مذهبی کنترل میکرد. اما این دو ساختار نتوانستند جلوی رفتارهای جنایی فرزندان را بگیرند.
در تحقیقات بعدی مشخص شد که کشیش مورد اعتماد خانواده، پدر فْرُوید، دو پسر را مورد آزار جنسی قرار داده بود. این موضوع بهعنوان یکی از عوامل محرک بیماری و رفتارهای خطرناک در پرونده ثبت شد.
وقتی تعداد مبتلایان به ۶ نفر رسید، خانوادهٔ گالوین تبدیل شد به یکی از مهمترین نمونههای تحقیقاتی اسکیزوفرنی در جهان. نتایج نشان داد بیماری در این خانواده ترکیبی از ژنتیک، محیط، و آسیبهای روانی بوده است.
مارگارت و لینزی تنها کسانی بودند که از میان این آشوب جان سالم بهدر بردند. لینزی، همان دختر هفتساله، بعدها مراقب دو برادر باقیمانده شد و گفت: «وقتی هوشیارند، فقط میخواهند مثل بقیه باشند.»

پروندهٔ گالوین یک پروندهٔ خانوادگی نیست؛ پروندهٔ یک محیط جرمزا است— جایی که بیماری روانی، خشونت، سوءاستفاده، قتل، و فروپاشی ذهنی در کنار هم رشد کردند.
این خانواده، با ۱۲ فرزند و ۶ بیمار، تبدیل شد به یکی از تاریکترین و پیچیدهترین پروندههای جنایی–روانپزشکی ثبتشده در آمریکا.