گفتن «همیشه ممکنه بدتر از این بشه» واقعاً معلوم نیست برای چه کسی است. آیا قرار است روحیهبخش باشد؟
از خط فک ضعیفت شکایت نکن؛ همیشه ممکنه بدتر باشه. ممکن بود به جای چشمهای شکارچیِ جذاب، چشمهای درشت و بیحالت داشته باشی. آنوقت مردم از کجا میفهمیدند که تو یک شکارچی هستی نه یک طعمه؟ یا فقط قرار است بیتفاوت و نادیدهگیرنده باشد؟ شکایت تو با آستانهی خیالیای که من در ذهنم دربارهی میزان اندوه مجاز تو ساختهام مطابقت ندارد؛ پس دست از شکایت بردار. در هر صورت، همیشه ممکنه بدتر باشه.
این اصلاً اظهارنظر مفید یا سازندهای نیست. اصلاً یعنی چه؟ دختری به نام لیو خیلی مشکوک است که دوستپسرش در هشت ماه گذشته به او خیانت کرده است. اما همیشه ممکنه بدتر باشه، نه؟ ولی اگر اوضاع در بدترین حالت ممکن باشد چه؟ اگر دیگر بدتری وجود نداشته باشد چه؟ این ته خط است. آنوقت چه میگویید؟

لیو و میسون حدود هشت ماه است با هم هستند و لیو یک حس درونی قوی دارد که میسون به او خیانت میکند. این حس آنقدر قوی است که او یا از خواب میپرد یا تا هفت صبح بیدار میماند. متوجه میشود که میسون در تخت کنارش خوابیده است — و چطور جرأت دارد بخوابد؟ این شوخی نیست، جدی میگویم. چطور جرأت دارد خواب راحتی داشته باشد؟ لیو دستش را دراز میکند و تنها یک راه برای فهمیدن حقیقت وجود دارد: گوشی او را چک کند. کار دیگری هم هست؟ شروع به گشتن در پیامها و تاریخچهی چتهای اخیرش میکند.
در عرض حدود یک ساعت، لیو با عجله وسایلش را جمع میکند و عملاً فرار میکند. بدون اینکه میسون را بیدار کند، بدون یادداشت، هیچچیز. فقط از آنجا میرود. چون لیو با این ظن وارد شده بود که میسون خیانت میکند — که مطمئناً همیشه ممکنه بدتر باشه — ولی چیزی که در گوشی او پیدا میکند دقیقاً همان «بدتر» است. از اینجا بدتر نمیشود. این بدترین چیزی است که میتوان در گوشی او پیدا کرد. و او همهی شواهد را دارد. او با این شواهد به پلیس میرود.
و میسون اصلاً محتاط هم نبوده است. معمولاً وقتی یک عکس پروفایل از سینهها با یک کاربر ناشناس در تلگرام ترکیب میشود، بله، دوستدخترت احتمالاً تاریخچهی چت را میخواند. لیو چت را باز میکند. کاربر ناشناس به دوستپسرش میسون پیام داده است: «نوجوانان CP و لینک همهی گروهها موجود است. به کدام بسته علاقه دارید و بودجهتان چقدر است؟» صبر کنید، چه کسی این را میفرستد؟ این پروفایل ناشناس تلگرامی با عکس سینه. این میتواند یک کلاهبرداری باشد، یک پیام اسپم. اما دوستپسرش میسون پاسخ میدهد: «CP، حداکثر ۲۵ دلار.» فروشنده پاسخ میدهد: «لینک مگای باکیفیت CP با فایلهای بزرگ ۲۵۰۰ ویدیوی HD.» لیو میبیند که این دو دربارهی نحوهی پرداخت امن صحبت میکنند. دوستپسرش که درست کنارش خوابیده، عکسهایی میفرستد که نشان میدهد پرداخت انجام شده است.

این تنها پیام نیست. لیو چت دیگری را باز میکند که میسون خودش شروع کرده است. میسون: «سلام.» طرف مقابل: «محتوای CP موجود است.» میسون: «چقدر؟» پاسخ: «۲۰ دلار برای ویدیوها، ۳۰ دلار برای لینکها، ۴۰ دلار برای عضویت در گروه CP، ۸۰ دلار برای همهی موارد.» میسون میگوید: «باشه، ۲۰ دلار.» بعد به یک کاربر دیگر ارجاع داده میشود که در نام کاربریاش چیزی شبیه «فروشندهی مورد اعتماد» دارد. لیو روی یکی از لینکها کلیک میکند و بعداً به پلیس توضیح میدهد که دختران کوچکی بین سنین شش تا ده سال و حتی سه ساله — کودکان نوپا — دیده است.
این پروندهی میسون هال است، یک اینفلوئنسر تیکتاک، بهطور دقیقتر یک «لاکسمکسر» که توسط دوستدختر سابقش برای خرید محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان (CSAM) افشا شد. و همهی اتهامات درست بود، نه؟ همهی محتوای کودکان درست بود. و همهی بهانههای عجیب او — و اینکه چرا هنوز گروه کوچک اما سرسختی از او حمایت میکنند.

تصورش مثل یک فیلم ترسناک است. یک پسر دبیرستانی به نام نورم را تصور کنید. او خیلی جذاب نیست، پوست پر از جوش و لک دارد، هیکل ورزشکاری ندارد، خط فکش به خاطر اشتهای زیادش نامرئی است، قدش کوتاه است، چشمهای قهوهای تیره، شانههای افتاده و گردن باریک دارد. نورم یک پسر نوجوان معمولی است. او تصمیم میگیرد از عشقش، دختری به نام بکی، دعوت کند که با او به جشن پروم برود. اما بکی نهتنها ردش میکند، بلکه جلوی صورتش میخندد و به همه میگوید نورم حالش را به هم میزند. این اتفاق نورم را از کنترل خارج میکند. او یک چکش از گاراژ والدینش برمیدارد و شروع به کوبیدن به صورتش میکند. شروع به مصرف مواد برای بیدار ماندن و کاهش وزن میکند. تستوسترون از بازار سیاه میخرد، استروئید مصرف میکند، صورتش را میکشد و آکوتان مصرف میکند. و حالا او تغییر کرده است. از نورم به «چد لایت» صعود کرده است. حالا وقتی از کنار بکی در راهرو رد میشود، بکی فقط مثل حلزون آب دهانش راه میاندازد. اما چد لایت از کنار بکی رد میشود و مستقیم سراغ بلوند جذاب تیم تشویقکننده، استیسی، میرود. استیسی بله میگوید، ولی چد لایت به خاطر مواد، دچار اختلال نعوظ شده است. اما نکته این نیست. نکته این است که او همه را مغلوب کرده است. به دنیای خیالات و فانتزیهای یک لاکسمکسر خوش آمدید.

آیا فکر میکنم همهی افراد جامعهی لاکس مکسینگ اینطور فکر میکنند؟ احتمالاً نه. اما آیا به اندازهی کافی افراد با این طرز فکر وجود دارند که تقریباً به یک Meme تبدیل شده؟ کاملاً. من برای افرادی که تحت فشار اجتماعی برای تغییر ظاهرشان احساس ناتوانی میکنند، همدردی زیادی دارم. اما گاهی دلایلشان برای انجام کارهای شدید برای ظاهرشان کمی احمقانه است. اگر هدف نشان دادن برتری به بکیِ دوران دبیرستان باشد، عجیب است. و اگر روشهای مضر مثل ضربه با چکش به صورت را به کودکان آموزش میدهی، فکر میکنم حق داریم آن افراد را نقد کنیم.
لاکس مکسینگ در ظاهر یعنی مراقبت از خود: سالم بخور، پوستت را تمیز کن، بهداشت را رعایت کن. اما آنها یک قدم فراتر میروند و میگویند ظاهر مهمترین چیز زندگی است و فقط چند ویژگی خاص جذاب محسوب میشوند. یکی از لاکسمکسرها میگوید اولین برداشتها بصری هستند، نه کلامی. او معتقد است لاکس مکسینگ آینده است. او میگوید لاکس مکسینگ به دو گروه تقسیم میشود: اپیل (جذابیت در دنیای واقعی) و PSL (نمرهی جذابیت عینی بر اساس اندازهگیریها در فرومها). PSL مخفف «مقیاس سطح جنسی درکشده» است و از ۰ تا ۸ رتبهبندی میشود. پایینترین رده «فروانسان» نام دارد و فقط یک نفر از هر ۲۰۰۰ نفر در آن قرار میگیرد. بعد «نورمی سطح پایین»، «نورمی سطح متوسط»، «نورمی سطح بالا»، «چد لایت»، «چد واقعی»، «گیگاچد» و «تراچد» میآیند. این رتبهبندیها کاملاً دلبخواهی و بیمعنی هستند و لاکسمکسرها را وادار میکنند با فتوشاپ صورت افراد را اندازهگیری کنند.
آنها دربارهی «ماساژ صورت با چکش» (بون اسمشینگ)، کشیدن چشمها برای «چشمهای شکارچی»، «میوئینگ» (نگه داشتن زبان روی سقف دهان)، «تاول ماکسینگ» (جویدن حوله برای تقویت فک)، «تامب پولینگ» (کشیدن کام بالا با انگشت شست)، جراحی افزایش قد، جراحی تغییر رنگ چشم، تزریق چربیسوز به صورت، و حتی «بنانا ماکسینگ» (بزرگ کردن آلت تناسلی با ابزارهای خلأ یا کشش) صحبت میکنند. آنها همچنین دربارهی «استروئید ماکسینگ»، «تستوسترون ماکسینگ»، و مصرف پپتیدها صحبت میکنند. برخی حتی به مصرف متآمفتامین برای لاغری صورت اعتراف کردهاند.
این جوامع عمیقاً زنستیز هستند. آنها زنان را موجوداتی فریبکار میدانند که فقط به ظاهر و وضعیت مالی اهمیت میدهند. یکی از معروفترین چهرههای این جریان، کلاویکولار، دورههای آموزشی ۵۰ دلاری در ماه میفروشد و از مشکلات خودش مثل ناباروری به خاطر مصرف تستوسترون، اختلال نعوظ، و اعتیاد به مواد میگوید. او همچنین به خاطر اظهارنظرهای تحقیرآمیز دربارهی زنان مشهور است. او حتی یک بار در یک لایو استریم یک زن را بعد از رابطهی جنسی تحقیر کرد. او به دلیل تزریق غیرقانونی چربیسوز به صورت دوستدختر سابقش که در آن زمان زیر سن قانونی بوده، تحت پیگرد قانونی قرار گرفته است. همچنین یک بار با ماشینش به یک نفر زد که روی کاپوت خودرویش پریده بود.
در ادامه، داستان میسون هال (هولو) را داریم. دوستدختر سابقش لیو پیامهای او در تلگرام را پیدا کرد که در آنها محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان را با قیمت ۲۵ دلار خریده بود. او بلافاصله به پلیس رفت. یوتیوبری به نام جیدیون که در زمینهی شکار شکارچیان جنسی فعالیت میکند، با لیو و یک شکارچی دیگر به نام الکس به خانهی هولو در فلوریدا رفتند. آنها هولو را فریب دادند تا به خانه راهشان دهد و در یک گفتگوی ضبطشده، هولو عملاً به خرید و تماشای این محتوا اعتراف کرد. او گفت که بعد از تماشا احساس گناه کرده و همهچیز را پاک کرده است. اما مشخص شد که قربانیان در ویدیوها بین ۳ تا ۱۰ سال سن داشتند و برخی در حین ضبط گریه و فریاد میکردند.
میسون هال در نهایت در ۶ مه ۲۰۲۶ با ۱۵ اتهام نگهداری محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان دستگیر شد. او با قرار وثیقه آزاد شد، اما بعد از اینکه در یک دادگاه نمایشی آنلاین در دیسکورد شرکت کرد و دربارهی پروندهاش شوخی کرد، قرارش لغو شد و دوباره به زندان افتاد. با این حال، هوادارانش هنوز از او حمایت میکنند و برخی میگویند او بیمار روانی است و قربانی فضای ناسالم اینترنت شده است. برخی دیگر میگویند اگر او یک فرد معمولی و زشت بود، هیچکس از او دفاع نمیکرد. نکته اینجاست که ویدیوی جیدیون، حتی اگر در دادگاه قابل قبول نباشد، کمک زیادی کرد تا افکار عمومی حقیقت را ببینند.