ویرگول
ورودثبت نام
ریومرا
ریومرامعلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
ریومرا
ریومرا
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

شیرینی خورده شده...

لیوان خالی از نسکافه و  خرده ریزه های شیرینی کنار سینک ، یک ساعت است روحم را می خراشد.

مثل یک لکه ی جوهر روی پارچه ی سفید،نگاه را سمت خودش میکشد . چطور نمی بیند؟

مرد کلید می اندازد و می آید تو . یک پلاستیک پر از خوراکی دستش است. هنوز وارد نشده که داد میزند : دختر بابا کجاست ؟

چون جوابی نمیشنود .سر جایش می ایستد و دوباره داد می زند : دختر بابااااا

دختر بابا که چند ماه دیگر هفده سالش می شود ، همیشه مانند پنج سالگی اش با صدای پدر به استقبالش می دوید.

این مراسم مخصوص پدر و دختر است. هیچ وقت این گونه به استقبال من نیامده. البته جایی هم نمی روم که برگشتنم نیاز به استقبال داشته باشد.

بیشترین زمانی که تنها بیرون از خانه بودم وقتی بود که دنبال وانت سبزی فروشی رفته بودم و در تمام لحظاتی که راننده ی پرحرف از محصولاتش تعریف می کرد،دلم عین سیر و سرکه می جوشید .

می گویم : هدفون روی گوششه...

نیم نگاهی به من و دستمال گردگیری همیشگی ام می اندازد و به سمت اتاق دخترش می رود.

صدای خنده هایشان می آید. چند دقیقه بعد پدر محموله را تحویل داده و خندان خارج می شود.

می گویم : وایتکس کو؟

 چند لحظه مات نگاهم می کند وبی تفاوت  می گوید :یادم رفت

از صبح کارهایم لنگ آمدن او بود و او خیلی راحت می گوید : یادم رفت ...

در یخچال را باز می کند و با دهان از بطری آب می خورد.

می خواهم رویم را برگردانم که شدت خشم و اشک هایم را نبیند اما در نیمه ی راه باز چشمم روی لیوان نسکافه ثابت می ماند.

صدای تند نفسهایم و انگشتانم که دور دستمال گردگیری مشت شده اند ، توجهش را به من جلب می کند. رد نگاهم را میگیرد.

لیوان را که می بیند آهی از کلافگی می کشد و می گوید : یک لیوانه دیگه. به جای این جور باد کردن یه دیقه میشه شستنش.

میگم : بحث شستنش نیست مگه کل این خونه رو کی داره بیست چار ساعت میشوره و میسابه. تو یا دخترت؟ هفده سالشه . همین قدر نباید مسئولیت پذیر باشه؟ چقدر مگه کار داشت شستنش؟ چقدر برای تو کار داره لیوان برداری و از بطری آب نخوری؟ شدم کلفت شما دو تا؟

صدایش را بالا می برد و می گوید : پدر من و این بچه رو با این وسواست دراوردی. خودت دلت بشور بساب میخواد بکن . عالم و ادم به فرمان خانم رفتار کنن چون نمیتونه درک کنه ادم از سر کارش میاد خسته است . خونه نباید همش عین بیمارستان بوی الکل و وایتکس بده. اصلا از عمد نخریدم چون حالم ازین وضع به هم میخوره.

لیوان را زیر شیر آب میگیرد و گربه شور میکند و می گذارد روی سینک . حتی اسکاچ نمی زند و یا روی آبگیر نمی گذارد.

خرده های شیرینی هم انگار به چشمش نمی آید .

به اتاق دخترش می رود تا بپرسد روزش را چگونه گذرانده؟ حالش خوبه ؟ و با هم به فرمول ها و درسهایی که نمی فهمد فحش می دهند.

رد قهوه ای فنجان روی سینک باقی مانده و نرمه های شیرینی ای که دیگر نیست.

بیست و یک شهریور / 354 روز مانده

شیرینیوسواسمادرخانواده
۱۶
۰
ریومرا
ریومرا
معلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید