به دلیل شُل کردن دوستان، یکسال پیش سر و ته گاهنامهی دستانداز را با یادداشت زیر، هم آوردم و فاتحهاش را خواندم:
پس از انتشار یادداشت بالا، این جملات را در توضیح انتشارات گاهنامه دستانداز نوشته بودم:
این گاهنامه، هر چند ماه، یکبار، منتشر میشد. در هر شماره، موضوعاتی برای ترغیب دوستان به نوشتن و برقراری رقابتی سالم در بین آنها، طرح و به برگزیدگان، کتاب جایزه داده میشد. آخرین شمارهی این گاهنامه، با یک عالمه موضوع برای نوشتن، تحت عنوان پایاننامه، در اردیبهشت ۱۴۰۱ منتشر شد.
که امروز تغییرش دادم!
امّا از آن روز تا به امروز دوستان زیادی، درخواست کردند که دوباره این گاهنامه را راه بیندازم و بنده هم هی با خودم گفتم که گول نخور! تو خودت که ته تهش شمر بیجوشن (!) هستی، ولی برخی از این دوستان هم مثل اهل کوفه هستند که دعوت میکنند ولی بعد که پای عمل میرسد، کُمیتشان لنگ میشود و قالت میگذارند. ولی خُب حالا همهی دوستان هم که مثل اهل کوفه نیستند. پس تکلیف آنها چه میشود؟ پس این گاهنامه را با توکل به خدای رحمان و رحیم دوباره راه میاندازم. برای که؟ برای آن دسته از دوستانی که علیرغم اختلاف سلیقه و اختلاف نظر، در دوستی، همیشه همراه و وفادار بودهاند و هستند. برای دوستانی که با یک غوره سردیشان و با یک مویز، گرمیشان نمیشود!
... شایستهی سال!
حتماً خبر دارید که هنوز هم در اطراف دنیا، دختر شایسته سال را انتخاب میکنند. و معمولاً این دختر، دختری است که تقریباً یک جای ارگانیک و قابل جذب در بدنش وجود ندارد. حال آن که دختر شایستهی سال، آن دختری است که هرگز کار بر روی باطنش را به کار بر روی ظاهرش ترجیح نمیدهد. حالا بنده مسابقه نمیگذارم که شما دختر شایستهی سال را انتخاب کنید. این مسابقه را گذاشتهام که شما به جای سه نقطه، شایستهترین فرد سال ۱۴۰۱ یا سالهای پیش از آن را که میشناسید را قرار دهید و دربارهاش بنویسید. شما به جای سه نقطه میتوانید هر عنوانی را قرار دهید. این دیگر به خلاقیت خودتان و شاخصهایی که برای یک فرد شایسته در نظر دارید بر میگردد.
میتوانی یک مثل بزنی؟ چرا که نه!
چند روز پیش که داشتم موضوع این مسابقه را در ذهنم میپروراندم از یکی از همکاران لُر و پر تیر و طایفهام پرسیدم که اگر قرار باشد یک نفر از از اعضای فامیلت را به عنوان «فامیل شایستهی سال ۱۴۰۱» انتخاب کنی، چه کسی را انتخاب میکنی؟ بدون کمترین مکثی گفت عمّهی بزرگم. علّت را پرسیدم. گفت پدربزرگ و مادربزرگم که فوت شدند بین فامیل بر سر ارث و میراث، اختلاف افتاد. جوری که دیگر هیچکدام از خواهر و برادرها از دیگری سراغ نمیگرفت. عمّهی بزرگم با جذبهی خاص و فن بیانی که دارد دوباره همه را دور هم جمع کرد و اختلافات را هم یکی یکی حل و فصل کرد. جوری که کدورتها از بین رفت و دوباره ارتباطهای فامیلیمان، جان گرفت.
چقدر وقت داریم؟
چه هشتگهایی بزنیم؟ میتوانید هر سه هشتگ زیر را بزنید. ولی اگر نخواستید، حداقل هشتگ "چالش هفته" را بزنید تا بنده بتوانم یادداشت شما را جزو انتشارات چالش هفته قرار دهم تا بیشتر و بهتر دیده و خوانده شود:
مهمترین قاعدهی شرکت در این مسابقه:

آیا یک نفر میتواند چند یادداشت برای مسابقه بنویسید؟
شدنش که میشود، ولی اگر این کار را نکند، بهتر است. چون امتیازها بین چند پست او تقسیم میشوند و تقریباً از چرخهی رقابت خارج میشود. ولی اگر قصدش، فقط نوشتن است، قربان دل پاکش. هر چند تایی که دلش خواست، برای هر تعداد آدم شایستهای که سراغ دارد، بنویسد.
حالا جایزه چیه؟
فعلاً هیچی معلوم نیست. میخواهم شگفتانهتان کنم. برای همین نمیگویم جایزه چیست! پس بنویسید و به فکر جایزه نباشید، بلکه رستگار شوید. خدا را چه دیدید شاید برای پیشگیری از هرگونه حرف و حدیث احتمالی، اصلاً جایزهای ندادم! جدّی گفتم، ولی شوخی کردم!

توجه: