https://virgool.ir/Fanidjoharbiyan11079/feedفانید جوهربیان، نویسنده و شاعر نوگرایی‌ام که در مسیر آگاهی، کلمات را با انرژی درون می‌آمیزم. نوشتن برایم راهی‌ست برای لمس احساس، شناخت خود، و دعوت به نگاهی عمیق‌تر به زندگی.fa2026-11-12 20:14:27https://virgool.ir/Fanidjoharbiyan11079https://virgool.ir/Fanidjoharbiyan11079/تکه-ای-آینه-tn2v7u73wt9zدلم را برداشتم،مثل تکه‌ای آینه‌ی شکسته،میان کوچه‌های خیسِ خاطرهدنبال نوری از تو گشتم.تو نیامدی…اما ردِ صدایتروی دیوارِ شب مانده بود،و من هنوزبا هر تپشنامت را زمزمه می‌کنم،بی‌آنکه لب باز کنم…تو رانه با چشم،نه با صدا،بلکه با روحمدوست دارم💙فانید جوهربیانفانید جوهربیانFri, 11 Jul 2025 02:07:42 +0330https://virgool.ir/Fanidjoharbiyan11079/چراغ-کوچک-پنجره-–-قسمت-دوم-با-فانید-osin8pwj04ncوقتی فانید پرنده‌ی کوچیک رو پناه داد، حس عجیبی تو دلش نشست. پرنده روی لبه‌ی پنجره نشست و انگار تو نگاهش چیزی بود… یه جور نگاه آشنا.فانید با خودش فکر کرد: «مگه ممکنه یه پرنده هم بتونه درد دل رو بفهمه؟»اون شب، فانید کنار همون پنجره خوابش برد، و وقتی صبح بیدار شد، نور خورشید از پشت ابرها رد شده بود و رو صورتش افتاده بود.پرنده رفته بود… ولی روی شیشه یه چیز جادویی جا مونده بود. با نوک بالش، روی شیشه‌ی بخارگرفته نوشته بود:"تو خودِ نوری، حتی وقتی یادت می‌ره بدرخشی."دل فانید یه‌جوری شد. انگار همه‌ی غصه‌ها آب شدن و رفتن.همون لحظه با خودش گفت: «شاید منم یه روزی چراغ پنجره‌ی کسی باشم… درست وقتی که فکر می‌کنه دنیا تاریکه.»و از اون روز، هر وقت دلش می‌گرفت، فانید فقط پنجره رو باز می‌کرد… چون می‌دونست، همیشه یه نشونه هست. همیشه یه نوری هست. همیشه یه امید هست.فانید جوهربیانفانید جوهربیانFri, 13 Jun 2025 00:07:38 +0330https://virgool.ir/Fanidjoharbiyan11079/چراغ-کوچک-پنجره-hcgo7anit53kروزی روزگاری، دختری بود که توی اتاق کوچیکش کنار یه پنجره زندگی می‌کرد. پنجره‌ای که رو به کوه‌های دور باز می‌شد، جایی که خورشید هر روز با مهربونی بالا می‌اومد.اما اون روز، هوا گرفته بود. آسمون خاکستری، کوه‌ها پشت مه گم شده بودن، و دل دخترک هم درست مثل هوا، پر از سکوت و دلتنگی بود.اون کنار پنجره نشسته بود، دست‌هاش دور یه لیوان گرم، و به خودش فکر می‌کرد: «چرا دلم این‌جوریه؟ چرا انگار چیزی کم دارم؟»ناگهان صدایی آروم از دل باد اومد:– «تو تنها نیستی… من همیشه اینجام… حتی وقتی دیده نمیشم.»دخترک به پنجره نزدیک‌تر شد. چیزی نبود جز یه پرنده‌ی کوچیک که خودش رو به شیشه چسبونده بود تا از بارون پناه بگیره.اون لحظه، یه حس گرم از دلش رد شد. مثل یه چراغ کوچیک که تو تاریکی روشن بشه. لبخند زد، پنجره رو آروم باز کرد، پرنده رو پناه داد، و همون لحظه فهمید… گاهی دل گرفتن، یعنی دل آماده‌ی یه روشنی جدیده.از اون روز، هر وقت دلش می‌گرفت، می‌دونست که قراره یه چیز قشنگ وارد زندگیش بشه. فقط باید منتظر بمونه و با دلش مهربون باشه.فانید جوهربیانفانید جوهربیانThu, 12 Jun 2025 18:01:01 +0330https://virgool.ir/Fanidjoharbiyan11079/دو-نفره-بود-ولی-فقط-من-بودم-gkb4hrxhhx4dدو نفره نشسته بودیمیکی تو...یکی هم خیالِ تو.من حرف می‌زدم،تو ساکت بودی،من لبخند می‌زدم،تو حواست یه جای دیگه بود...همه چی داشت شکل می‌گرفتجز دل تو.چای سرد شدحرفام یخ کرداشکام نیومدن،چون غرورم جلوشونو گرفتولی دلم...زیر صدای خنده‌هات شکست.تو فقط بودی،من فقط عاشق بودمو عشق...فقط از یه طرف راه افتادو هیچ‌وقت نرسید.فانید جوهربیانفانید جوهربیانWed, 11 Jun 2025 23:57:28 +0330https://virgool.ir/Fanidjoharbiyan11079/فانید-جوهربیان-کیست-ehmaf8shurbzمن فانیدم.نه فقط یه اسم، نه فقط یه امضا پای صفحه‌های مجازی.من اونم که از دل سکوت، شعر می‌سازه...که وقتی همه می‌رن، با واژه‌ها می‌مونه.گاهی توی فال‌ها حرف می‌زنم،گاهی پشت ویترین لباس‌ها لبخند می‌زنم،اما همیشه یه جا هست که فانید واقعی نفس می‌کشه:اینجا.جایی بین شعرها، بین جمله‌هایی که از دل می‌ریزن روی کاغذ.این وبلاگ قراره دفترِ بی‌قفل من باشه،جایی برای شعرهایی که نگفتم،نوشته‌هایی که شب‌ها توی ذهنم چراغ روشن می‌کنن.و شاید... حرف‌هایی که فقط یه دلِ شبیه خودم می‌فهمه.خوش اومدی به دنیای من.😊فانید جوهربیان😊فانید جوهربیانفانید جوهربیانWed, 11 Jun 2025 23:50:14 +0330