من فانیدم.
نه فقط یه اسم، نه فقط یه امضا پای صفحههای مجازی.
من اونم که از دل سکوت، شعر میسازه...
که وقتی همه میرن، با واژهها میمونه.
گاهی توی فالها حرف میزنم،
گاهی پشت ویترین لباسها لبخند میزنم،
اما همیشه یه جا هست که فانید واقعی نفس میکشه:
اینجا.
جایی بین شعرها، بین جملههایی که از دل میریزن روی کاغذ.
این وبلاگ قراره دفترِ بیقفل من باشه،
جایی برای شعرهایی که نگفتم،
نوشتههایی که شبها توی ذهنم چراغ روشن میکنن.
و شاید... حرفهایی که فقط یه دلِ شبیه خودم میفهمه.
خوش اومدی به دنیای من.
😊فانید جوهربیان😊