دلم را برداشتم،
مثل تکهای آینهی شکسته،
میان کوچههای خیسِ خاطره
دنبال نوری از تو گشتم.
تو نیامدی…
اما ردِ صدایت
روی دیوارِ شب مانده بود،
و من هنوز
با هر تپش
نامت را زمزمه میکنم،
بیآنکه لب باز کنم…
تو را
نه با چشم،
نه با صدا،
بلکه با روحم
دوست دارم💙