«رضایتِ زناشویی، در بسیاری از لحظهها، جایی شکل میگیرد که آدمی میآموزد دیگری را نه آنگونه که میخواهدش، بلکه آنگونه که هست ببیند؛ و رابطه، بیآنکه از عرصهای برای خوشبختی بودن بازایستد، به فرصتی برای فروکاستنِ خودمحوری نیز بدل میشود.»
«کیفیتِ زندگی زناشویی، تا حدِ زیادی، در گرو آن است که دو تن، زبانِ یکدیگر را نه برای پیروزی در گفتوگو، بلکه برای کنجکاوی نسبت به سکوتهای یکدیگر بازآموزند.»
«بهزیستیِ زناشویی شاید آنجا شکل بگیرد که «من» و «تو»، بهجای آنکه در دیگری تصویرِ خود را بجویند، چون دو پنجره رو به جهانی مشترک گشوده شوند؛ و هر یک صدا و حضورِ مستقلِ دیگری را بشنود، بیآنکه برای این نزدیکی، ناچار به گمکردنِ خویش باشد.»