
«انتخاب آگاهانه همسر سفری از خواستن به شناختن است؛ سفری که در آن، انسان باید از اسارت تصویر آرمانی خود فاصله بگیرد، با نیازها و ارزشهای بنیادین خویش روبهرو شود و دریابد چه چیزهایی را میتواند واگذارد و چه چیزهایی را نباید قربانی کند. بلوغ در انتخاب، نه در داشتن همه مطلوبها، بلکه در شناختن آن چیزی است که بدون آن، رابطه از معنای انسانی خود تهی میشود.»
«در انتخاب همسر، چشم خردمند تنها به زیبایی صورت، منزلت و داشتههای دیگری خیره نمیماند؛ از صورت عبور میکند تا ببیند در ژرفای رابطه، چه اندازه صداقت، شفقت، حرمت و امکان رشد متقابل وجود دارد. زیرا ارزش یک رابطه را نمیتوان تنها با جاذبهای سنجید که دو انسان را در آغاز به یکدیگر نزدیک میکند؛ آنچه به رابطه کیفیتی انسانی میبخشد، معنایی است که آنان از رهگذر صداقت، احترام و رشد متقابل در کنار یکدیگر میآفرینند.»
«در فرایند شناخت پیش از ازدواج، بهجای آنکه صرفاً بپرسیم «آیا او همان فردی است که همیشه میخواستم؟»، میتوان پرسید «آیا در کنار او میتوانم آزادانه مخالفت کنم، خودم باشم، احساس امنیت کنم و درباره نیازهایم گفتوگو کنم؟»؛ زیرا کیفیت یک رابطه فقط در آنچه به ما میدهد آشکار نمیشود، بلکه در امکان حفظ فردیت، کرامت و آزادی ما در متن پیوند عاطفی نیز نمایان است.»