?ماجرای چشیدن طعم شجاعت، صداقت، رفاقت
به بهانهی دیدن و شنیدن اخبار همسایهی قدیمیمان در این روزها، تصمیم گرفتم اولین کتابی که وارد دستگاه بوکولوژی میشود، قصهی کنار هم بودن ما باشد. قصهی ما ایرانیها و افغانستانیهایی که سالهای زیادی در یک وطن نفس کشیدهایم، خندیدیم و گریه کردهایم، عاشق شدهایم و حتی پا در رکاب، در برابر دشمنان این خاک جنگیدهایم…
کتاب این قسمت بوکولوژی،《طعم سیب زرد》است، اثر ناصر یوسفی. کتابی که دست میگذارد بر داستان نوجوانهایی با چالشهای مختلف؛ اما همگی نیازمند همدلی و رفاقت. داستان سینای ایرانی و نثار افغانستانی.

?پسری که هرگز وطنش را ندیده
خانوادهی نثار سالهای زیادی است که از افغانستان به ایران مهاجرت کردهاند. پدر نثار بابای مدرسه است و پسر هم در همان مدرسه درس میخواند. با اینکه مدیر مدرسه و معلم ها او را به عنوان یک دانشآموز خوب و درسخوان قبول دارند؛ اما بچههای مدرسه یا احساس خوبی به حضور نثار ندارند و یا اصلاً حضور او را احساس نمیکنند. او فکر میکند بقیه ایرانی ها از دوستی با او میترسند چرا که به نظرشان آنها زیادی باهم فرق دارند. او هرگز طوری رفتار نکرده که نشان از علاقه ی معاشرت و دوستی با بقیه بدهد؛ اماّ با پیش قدم شدن سینا برای رفاقت، ماجرا عوض می شود…
?پسری که هرگز پدرش را ندیده
سینا خیلی کوچک بود که پدرش، او و مادر را ترک کرد و رفت پی آرزوهای دیرینهاش. خیلی کوچک بود که فهمید چقدر رها شدن تلخ و سخت است و برای این سختی، سینا تمام عمرش تا به امروز را صرف کرده تا 《پسر خوبی باشد》. آنقدر خوب که دیگر هیچ وقت تنها شدن را تجربه نکند. با این حال، اضطراب و ترس از تنهایی زندگی جوان را تیره کرده آنچنان که شب ادراری، وسواس و گوشهگیری این روزها همراه سینا است…
?دوستانی دارم بهتر از برگ درخت
سینا به پیشنهاد روان کاو خود، دکتر صبا، بیشتر به اطرافیانش توجه میکند و سعی دارد تا بهتر با آن ها ارتباط بگیرد. در طی این تلاشها سینا، بعد از مدت زیادی همکلاس بودن با نثار، دانش آموز افغانستانی و همینطور ماهان، رفیق قدیمیاش، تازه متوجه ویژگیهایی مثل صداقت در رفتار آنها و شباهتهای سلایق و روحیات خود با ایشان میشود. در جریان داستان و در ارتباط با شخصیتها بیحضور خودخواهی، خشم و تعصب، مادر، ماهان و نثار میشوند دلیل شجاعت و انگیزهی سینا برای ادامه زندگی. برای شروع تازه و فراموش کردن گذشتهای که آزارش میدهد.
طعم سیب زرد، قصهی صلح و عشق است. صلح و عشقی که تمامی شخصیتها درنهایت فارغ از سن، نژاد و ملیتشان سلام محتاج آن هستند. سینا نیازمند عشق مادر، ماهان و نثار است، مادر برای زنده ماندن به نگاههای پر مهر پسرش نیاز دارد، ماهان خلوت کردن و سفر با رفیقش را به هیچچیز دیگری ترجیح نمی دهد و نثار که تا پیش از دوستی با سینا همیشه تنها بازی کرده، درس خوانده و هرگز فرصت تماشای شهر را نداشته، به همراهی سینا و همهی ما نیاز دارد. ما مردم این شهر، این کشور، این جهان نیاز داریم فراتر از اینکه هرکدام اهل چه دیار و مسلک و مرامی هستیم، اهل همدلی باشیم. چه درگیر و دار جنگ باشیم و چه زیر سایهی صلح.
?برشی از سیب زرد
سینا کمی فکر کرد. بی آنکه بخواهد، بسیار صادقانه بخشی از آرزویش را با همه در میان گذاشت:《آرزو دارم یک یار خوب پیدا کنم، صمیمی و دوست داشتنی، زیبا. آرزو دارم عاشق شوم و کسی هم عاشقم شود. عاشقم بماند. دلم میخواهد احساس کند کنارش هستم، می تواند به من تکیه کند و همیشه کنارم باشد.》
آقای مهری پرسید:《 این یار چه کسی میتواند باشد؟》
《نمیدانم، شاید کسی که قرار است با آن زندگی کنم، بچههایی که میخواهم داشته باشم، دوستانم، همکلاسیهایم، دوستان امروز و فردایم و...》
?《طعم سیب زرد》را چه کسانی بخوانند؟
? ما. ما انسانهایی که همه روزه با یکدیگر در ارتباط هستیم و از هر کجای عالم که باشیم، به حکم انسانیتمان، صداقت، مهربانی، درک متقابل و بخشش را خواستاریم.
? نوجوانهایی که درگیر و دغدغهمند دوستی و دوستیابی هستند. نوجوانهایی که میخواهند اندکی شجاعت و صداقت را وارد زندگیشان کنند. نوجوانهایی که غمی را از کودکی تا به امروز بر دوش و بر دل داشته اند. نوجوانهایی که از پدر یا مادرشان جدا افتادهاند. نوجوانهایی که از میهنشان جدا افتادهاند.
? والدینی که جدایی را تجربه کردهاند و در جستوجوی تأثيرات آن بر فرزندشان هستند. والدینی که فرزندشان را برتر از فرزند دیگران می دانند. والدینی که نوجوانی در خانه دارند و به دنبال شناخت دنیای او میگردند.
? معلمها، مشاوران و تمام افرادی که به شیوهای با نوجوانان در ارتباط هستند.

?برشی از زندگی حرفهای و نظرات نویسنده:
ناصر یوسفی نویسندهی کودکان و نوجوانان است. در تجربهی کاری خود، مشاورهی چند نهاد بین المللی را دارد از جمله: یونیسف، یونسکو و کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان. مدیریت مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا هم از دیگر فعالیتهای این نویسنده است.
کتابهایی که در کارنامهی ایشان میبینیم، عنوانهایی هستند مثل: 《محله شکر خانم》، 《مجموعهی قصه هایی برای خواب کودکان》 ، 《باز هم سفر》 و همین 《طعم سیب زرد》که برگزیدهی جشنوارهی رشد سال ۱۳۹۹ در بخش ادبیات نوجوان و شورای کتاب کودک شد و در جشنوارهی کتاب سال ۱۳۹۹ هم منتخب شد.
ناصر یوسفی معتقد است این کتاب، تلاشی در قالب ادبی و خلاقانه است برای عبور کردن از ترسهایمان. چه ترس از پنهان کردن گذشتهای تیره باشد و چه ترس از ارتباط با کسی و کسانی که اطرافیانمان تصور خوبی از آن ها ندارند. شبیه همان ترس هایی که سینای قصه در ارتباط با نثار، رفیق افغانستانیاش تجربه میکرد.
یکی از اقدامات جالب توجهی که نویسنده برای کتابش تعریف کرده، پیشنهاد فعالیتهایی در چهارچوب مطالب داستان است. این فعالیت ها طی پستهایی در شبکهی اجتماعی ناصر یوسفی به آدرس @Bazhamsafar منتشر شدهاند.
حالا دیگر به انتهای بوکولوژی رسیدهایم. سعی کردیم در یک برداشت نهچندان بلند و نه چندان کوتاه، کتابی را بررسی کنیم. هر چند این بوکولوژی زمانی قوت میگیرد؛ که شما هم نظرات خود را بیان و دیگران را نیز به تماشای آن دعوت کنید.
با آرزوی تحول حال همسایهی عزیزمان، افغانستان،
و به امید سلامت تن و جان کوچک تا بزرگ آدمها.
?بوکولوژیست های عزیز ، شما میتوانید فایل اینفوگرافی《طعم سیب زرد》 را از کانال تلگرام ما به آدرس زیر دریافت کنید:
https://t.me/WelcometoBookology