
با بیانِ مثال هائی، کاربُردِ حروف را در نوشتارِ لارسی، مشخّص می کنم.
نامِ حروف، به انگلیسی است، ولی صدایش، برای فارسی زبانان طرح شده است :
هایِ غیرِ مَلفوظ، حذف می گردد. مثلِ خانه ، وَسوَسه ، که به اِچ ختم نمی شوند.
خانه - - - - > xane
شب - - - - > cub
چوب - - - > jcwb
ژیان - - - - > zcian
قرمز - - - - > qermez
میدان - - - > meidan
معرفت - - - > muyrefut
حَرفِ وَ اگر پس از حُروفِ صدادار اُ اِ آ بیاید، می تواند به صورتِ وُ نوشته شود.
مانندِ : جِلُو وُ عقب . . . . خانه وُ مدرسه . . . . قَضا وُ قَدَر
ولی اگر پس از حروفِ بی صدا، و یا ای بیاید ، می تواند به صورتِ
مُحاوره ایِ اُ نوشته شود . مانندِ :
سر و صدا . . . شب و روز . . . . داد و بیداد . . هستی و نیستی
هر حرفی که با حُروفِ صدادار شروع شود، یک الف، همزه، و یا عِینِ نامرئی، قبلش دارد.
مگر حروفِ صدادارِ تنها، که فقط مکمّلِ حَرفِ قبلیِ خود می شوند.
این فایلِ صوتی، مکمّلِ فایلی با نامِ لارسی انتخاب است.