ویرگول
ورودثبت نام
فرزانه پوربهرام
فرزانه پوربهرامنگاه می‌کنم؛ به منظره‌‌، آدم‌ها، فیلم و کتاب‌ها. گاهی هم در موردشان می‌نویسم تا جاده‌ی ارتباطمان یک‌طرفه نباشد.
فرزانه پوربهرام
فرزانه پوربهرام
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

دوست دارم جان‌ها بوی زندگی دهند

دیروز خواندن کتاب " جان‌های شیفته" از واهه آرمن مرا به سالهای دور کودکیم برد. به خاطر آوردم روزی که خبر پایان جنگ در شهر پیچید، مادرم بسیار خوشحال بود. مدام می‌گفت:" خدا رو شکر بالاخره تمام شد. "پدرم آرام بر روی صندلی همیشگی‌اش نشسته‌بود و فقط یک جمله گفت:« اثرات آن 20 سال بعد معلوم می‌شود.»

متاسفانه عمرش کفاف نداد تا نتیجه پیشگویی خود را ببیند؛ شاید هم نیاز نداشت. واهه مرا به حال و هوای گنگ و تکه تکه‌ی آن روزها پرتاب نمود.

بر بلندای سنگِ خورشید

گوش می‌سپارم به آواز باران

تو بی‌وقفه سخن می‌گویی

و من

طنابی از بلندترین شاخه‌ی درختِ ژرف‌ریشه

آویزان می‌کنم

و پیش از رفتن

کودکانم را

که در جنگ با دشمن

یتیم شده‌اند

و کودکان دشمنم را

که در جنگ با ما

یتیم شده‌اند

کمی تاب می‌دهم


کتابشعرخاطرهجنگ
۱۲
۰
فرزانه پوربهرام
فرزانه پوربهرام
نگاه می‌کنم؛ به منظره‌‌، آدم‌ها، فیلم و کتاب‌ها. گاهی هم در موردشان می‌نویسم تا جاده‌ی ارتباطمان یک‌طرفه نباشد.
عتیقه فروشی خاطرات
عتیقه فروشی خاطرات
تصور کن بر روی صندلی از جنس چوب کاج تکیه داده ای چه خاطره ای را تعریف میکنی؟ (تگ مخصوص انتشارات: خاطره نامه)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید