بدیدم آدمی درکوهساری
فرارکرده ازدنیا بکوهی
باوگفتم آدم یاآدم نمایی
گفت بظاهرآدمم گرچه دانی؟
چراپناه بردی ازدنیا بکوهی؟!
گفت کوه استواراست وبجایی
انسانها گرچه استوارند تابجایی
زچشم دیده شان گرکه بیفتی!!
بمانند همچو حیوان درندی!!
چرند وچرت وپرت گویند دانی
پناه بردم زگرگ های انسان نمایی
بکوه تابینم این حیوان رابچشمی
نجو ید ونپرسد زحالم به نادانی
گر ببیند شاید دَرَد جانم رابه آنی
گرنبیند سگ حیوان درندی!!
واق واقش درنیاید به رُسوایی!
بترسم من زین آدم های وحشی
ندیده ونشنیده گویدحرف مُفتی
ز فکر واندیشه کم کشد کاری
زقضاوتِ بیهوده کم نیارد جایی
پناه بردم بکوه زچنین حیوانی
امید که بینم این حیوان وحشی
باوگویم بعضی زانسانهای خاکی
بدتر زتو "کَا الانعام بل .. اضل، ی"
گرگ آدمی زتوساخت قاتل جانی
بخداشکایت بَرَد گرگ زانسانی
ای خدا زدست بعضی دارم حدیثی
گرکه او گرگ است پس من چی؟!!
ندا آمد که ای گرگ وحشی
تو نامت بد غریزت هست وحشی
ولی من انسان رارام آفریدم
اورابامهر ومتانت خام آفریدم
چو دنیا رابدید خودرا نگون ساخت
بهر چند روز خودرا واژگون ساخت
چه دید ز این دنیای آنی وفانی
مرافراموش وخودش راچیرهگون ساخت
ساخت وپاخت ودنیا را زنو ساخت
بهر حال زنامت برایش شیرگون ساخت
دانم که توپیرهن یوسف ندیدی!!
بنام توبساخت خودرا نیلگون ساخت
"ولی" دانی چرا بعضی زحیوان پسترانند!!؟
غافلن زفکرو اندیشه آنهم تیره گون ساخت
