وقتی که تو مال این و آن میبردی در بانک نهاده بهره اش میخوردی چشمان خدا نظاره ات می فرمود پس داده هر آنچه را که بردی خوردی در گوشه ی دیگر عدّه ای نورانی از کار تو دیدگانشان بارانی از دست ستمگرت چو گل افسردند برگرد زمان کم است ، بد میرانی
متفاوت هستم ، شاعری ایرانی
با نگاهی ویژه ؛ بینشی انسانی
اهل شعر و واژه ، جمله را میکاوم
گاه صاف و آبی ؛ گاه هم بارانی
جنس من از هجرت ،ره سپردن کارم
عاشق تغییرات ؛ریشه ای ، بنیانی
افسانه زیرکی ز سر بیرون کن
از عقل بکاه و بر جنون افزون کن
وقتی دل و جان را بسپاری بر عشق
خود عشق بگوید که چه باش و چون باش.
این انتشارات برای منتشر نمودن اشعار و آثار #احمد_یزدانی و اعضای انجمن ادبی کوتوال بنیانگذاری شده است